พระราชบัญญัติ
ศุลกากร (ฉบับที่ ๑๐)
พุทธศักราช ๒๔๘๓
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทร โยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๖ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๘๓
เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติศุลกากร
พุทธศักราช ๒๔๖๙
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม
ของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๑๐)
พุทธศักราช ๒๔๘๓”
มาตรา ๒* ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
*[รก.๒๔๘๓/-/๗๔๗/๒๙ พฤศจิกายน ๒๔๘๓]
มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร
พุทธศักราช ๒๔๖๙ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากรแก้ไขเพิ่มเติม
(ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๔๗๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๘๘ รายการละเอียดแห่งของที่ได้จดไว้ตามมาตรา ๘๗ นั้น ให้ใช้เป็น
รายการสำหรับคำนวณเงินอากรที่ต้องเสียในเวลาที่จะย้ายของออกจากคลังสินค้าไป
เมื่อผู้นำของเข้าได้ยื่นใบขนสินค้าอันถูกต้องแล้ว ให้เรียกเก็บอากรตามจำนวน
เงินที่คำนวณดังกล่าวข้างต้น โดยไม่มีการลดหย่อนเพราะปริมาณแห่งของได้ขาดไปด้วยเหตุใด ๆ
เว้นไว้แต่ในกรณีที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๙๕
ให้รัฐมนตรีมีอำนาจสั่งงดเว้นการเก็บอากรแก่ของที่ย้ายออกจากคลังสินค้าไป
เพื่อส่งออกจำหน่ายในเมืองต่างประเทศ”
มาตรา ๔ ให้แก้ไขถ้อยคำบางคำในมาตราต่าง ๆ ดังที่ปรากฏในบัญชีท้าย
พระราชบัญญัตินี้เป็น “ตามที่รัฐมนตรีกำหนดในกฎกระทรวง” ทุกแห่ง
มาตรา ๕ ให้ยกเลิกใบแนบ ๔ (ก), ๔ (ข), ๔ (ค) และ ๔ (ง) ต่อท้ายพระราช
บัญญัติศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙ ใบแนบ ๔ (ค) เพิ่มเติม, ๔(ฉ) เพิ่มเติม ต่อท้ายพระราช
บัญญัติศุลกากรแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๗๔ ใบแนบ ๔(จ) ต่อท้ายพระราช
บัญญัติศุลกากรแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช ๒๔๗๕ ใบแนบ ๔(ช) ต่อท้ายพระราช
บัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๘) พุทธศักราช ๒๔๘๐
มาตรา ๖ ให้แก้ไขคำว่า “มาตรา ๖๑” ในมาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติ
ศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙ เป็น “มาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๙) พุทธ
ศักราช ๒๔๘๒”
มาตรา ๗ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒๒ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร
พุทธศักราช ๒๔๖๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๑๒๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไป
ตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดวันหยุดและเวลาราชการศุลกากร
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ค่าภาระติดพัน ค่าใบอนุญาต ค่าแบบพิมพ์ ค่าเดินทาง และกิจการอื่น
ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้”
มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการให้เป็นไปตามพระราช
บัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
บัญชีแนบท้ายพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๑๐)
พุทธศักราช ๒๔๘๓
[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]
ชไมพร/แก้ไข
๓๑ มกราคม ๒๕๔๕
A+B (C)