พระราชบัญญัติ
รถยนต์ทหาร (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๐๗
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๗
เป็นปีที่ ๑๙ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ทหาร
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติรถยนต์ทหาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๗”
มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๗ ใบอนุญาตพิเศษนั้น จะออกให้แก่บุคคลซึ่งปฏิบัติราชการทหารหรือเจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศซึ่งช่วยเหลือราชการทหารเพื่อขับรถยนต์ทหาร ให้รัฐมนตรีมีอำนาจตั้งเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกใบอนุญาตพิเศษ และกำหนดวิธีการและเงื่อนไขในการออกใบอนุญาตนั้น
ใบอนุญาตพิเศษนี้ ให้ใช้ได้เฉพาะเวลาที่ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติราชการทหารหรือช่วยเหลือราชการทหาร และอนุญาตให้ขับได้แต่เฉพาะรถยนต์ทหารเท่านั้น
ใบอนุญาตพิเศษนี้ เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกใบอนุญาตจะถอนคืนเสียเมื่อใดก็ได้”
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันนี้ เจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศซึ่งช่วยเหลือราชการทหารที่เข้ามาประจำอยู่ในประเทศไทย จำเป็นต้องขับขี่รถยนต์ทหารของทางราชการทหารในการปฏิบัติหน้าที่ราชการอยู่เป็นปกติ แต่ไม่สามารถมีใบอนุญาตพิเศษขับขี่รถยนต์ทหารนั้นได้ เพราะตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ทหารมิได้ให้อำนาจไว้ที่จะออกใบอนุญาตพิเศษขับขี่รถยนต์ทหารแก่เจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศได้ ซึ่งทางกระทรวงกลาโหมได้พิจารณาเห็นว่าควรออกใบอนุญาตพิเศษให้แก่เจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศซึ่งช่วยเหลือราชการทหารที่ต้องขับขี่รถยนต์ทหารของทางราชการทหารนั้นด้วย จึงจำต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ทหารเสียใหม่
สัญชัย/ผู้จัดทำ
๘ เมษายน ๒๕๕๒