กฎกระทรวงการคลัง
ออกตามความในพระราชบัญญัติอากรรังนกอีแอ่น
พุทธศักราช ๒๔๘๒[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติอากรรังนกอีแอ่น พุทธศักราช ๒๔๘๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ บรรดาสถานที่ที่มีรังนกอีแอ่นอยู่ตามธรรมชาตินั้น กรมสรรพากรจะจัดแบ่งให้มีผู้ขออนุญาตเก็บรังนกอีแอ่นตามกำหนดระยะเวลาเท่าใดก็ได้ ผู้ขออนุญาตจะต้องขออนุญาตเก็บรังนกอีแอ่นในสถานที่ตามที่จัดแบ่ง และตามกำหนดระยะเวลานั้น
ข้อ ๒ การขออนุญาตตามข้อ ๑ ให้ขอโดยการประมูลเงินอากร ตามเวลาและวิธีการซึ่งกรมสรรพากรหรือคณะกรมการจังหวัดจะได้ประกาศให้ทราบ
ข้อ ๓ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีอำนาจที่จะอนุญาต หรือไม่อนุญาตให้ผู้ประมูลเงินอากรผู้ใดเก็บรังนกอีแอ่นก็ได้ แล้วแต่จะเห็นสมควร แต่ถ้าจะอนุญาตแล้วให้พิจารณาอนุญาตแก่ผู้ประมูลเงินอากรสูงสุดก่อน ถ้าเห็นว่าผู้นั้นไม่สมควรได้รับอนุญาต ก็ให้พิจารณาอนุญาตแก่ผู้ประมูลเงินอากรรองลงมาเป็นลำดับ
ข้อ ๔ ในกรณีไม่มีผู้ประมูลเงินอากร หรือมีผู้ประมูลเงินอากรแล้ว แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังไม่อนุญาต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจะจัดให้มีผู้รับอนุญาตโดยวิธีอื่นก็ได้
ข้อ ๕ การอนุญาตของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจะเป็นอันใช้ได้ต่อเมื่อผู้รับอนุญาตได้ทำสัญญากับอธิบดีกรมสรรพากรหรือข้าหลวงประจำจังหวัดแล้ว โดยมีผู้ค้ำประกันและผู้รับเรือนเป็นที่พอใจของอธิบดีกรมสรรพากรหรือข้าหลวงประจำจังหวัดด้วย
สัญญาเช่นว่านี้ให้ทำตามแบบของกรมสรรพากร
กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
ประดิษฐมนูธรรม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
สุกัญญา/พิมพ์
๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๐
สุนันทา/ตรวจ
๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๐
รัศม์วรรณวลัย/ทาน
๖ มกราคม ๒๕๕๒
ณัฐดนัย/แก้ไข
๑๓ มกราคม ๒๕๕๒