พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ บังคับในท้องที่บางจังหวัด (ฉบับที่ ๔)
พ.ศ. ๒๕๒๖
-------------
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๖
เป็นปีที่ ๓๘ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ บังคับในท้องที่
บางจังหวัด
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตรา
พระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติ
หอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ บังคับในท้องที่บางจังหวัด (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๖"
มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจา
นุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ บังคับในท้องที่จังหวัด
กระบี่ จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดนครนายก จังหวัดนราธิวาส
จังหวัดพะเยา จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสตูล จังหวัดสุโขทัย จังหวัดหนองคาย และจังหวัด
อ่างทอง
มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกา
นี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
+---------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันนี้
การศึกษาขั้นอุดมศึกษาได้ขยายออกไปยังท้องที่จังหวัดต่าง ๆ มากขึ้น เยาวชนและผู้ที่อยู่ระหว่าง
การศึกษาได้เดินทางไปศึกษาต่อในจังหวัดที่มีสถานศึกษาชั้นสูงตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก นักเรียน
และนักศึกษาบางส่วนได้เข้าพักอยู่ในหอพักที่เอกชนตั้งขึ้นมาโดยเจ้าหน้าที่ยังไม่มีอำนาจควบคุม
ซึ่งอาจก่อให้เกิดปัญหาอันไม่พึงปรารถนาต่าง ๆ เหมือนดังที่เคยปรากฏมาแล้วก่อนมีการใช้
บังคับพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ เช่น หอพักบางแห่งเป็นแหล่งมั่วสุมของพวกทุจริต
มิจฉาชีพ หรือซ่องโจร และบางแห่งก็เป็นอบายมุขที่เพาะความประพฤติชั่วให้แก่เยาวชนของชาติ
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ บังคับในท้องที่บางจังหวัด จึงจำเป็นต้องตรา
พระราชกฤษฎีกานี้
[รก. ๒๕๒๖/๒๐๖/๔พ./๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๖]