กฎกระทรวง
ว่าด้วยการจัดให้มีและรายงาน หลักฐานเกี่ยวกับผู้ประกอบวิชาชีพ
ในสถานพยาบาลและผู้ป่วย และเอกสารอื่นที่เกี่ยวกับการรักษาพยาบาล
พ.ศ. ๒๕๔๕[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๓๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๔๑ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้
“ผู้ป่วยนอก” หมายความว่า ผู้รับบริการที่ได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยและได้ลงทะเบียนไว้ที่แผนกผู้ป่วยนอก หรือผู้ป่วยซึ่งมารับบริการในแผนกผู้ป่วยฉุกเฉิน โดยแบ่งเป็น ๓ ประเภท ดังนี้
(๑) มาขอรับบริการในสถานพยาบาลและกลับได้เลย
(๒) มาขอรับบริการแล้วอยู่พักในสถานพยาบาลเพื่อสังเกตอาการ โดยสถานพยาบาลไม่ได้รับไว้เป็นผู้ป่วยใน หรือ
(๓) มาขอรับบริการแล้วสถานพยาบาลรับเข้ารักษาต่อในแผนกผู้ป่วยใน
“ผู้ป่วยใน” หมายความว่า ผู้ป่วยซึ่งมารับการรักษาพยาบาลโดยผู้ประกอบวิชาชีพ ผู้ให้การรักษาพยาบาลสั่งให้รับไว้เพื่อให้อยู่พักรักษาในสถานพยาบาล และได้รับการลงทะเบียนเป็นผู้ป่วยใน
ข้อ ๒ ให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการจัดให้มีหลักฐานเกี่ยวกับผู้ประกอบวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในสถานพยาบาล ดังนี้
(๑) สำเนาใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ
(๒) ทะเบียนของผู้ประกอบวิชาชีพ
(๓) หลักฐานการมาปฏิบัติงาน
ข้อ ๓ ให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการจัดให้มีหลักฐานเกี่ยวกับผู้ป่วยนอก ดังนี้
(๑) ทะเบียนผู้ป่วยนอก ที่บันทึกการมารับบริการของผู้ป่วย อย่างน้อยต้องมีรายการ ดังต่อไปนี้
(ก) ชื่อ นามสกุล อายุของผู้ป่วย
(ข) เลขที่ประจำตัวผู้ป่วย
(ค) วัน เดือน ปีที่มารับบริการ
(๒) บัตรผู้ป่วยนอก ที่บันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับผู้ป่วยที่มารับบริการ อย่างน้อยต้องมีรายการ ดังต่อไปนี้
(ก) ชื่อสถานพยาบาล
(ข) เลขที่ประจำตัวผู้ป่วย
(ค) วัน เดือน ปีที่มารับบริการ
(ง) ชื่อ นามสกุล อายุ เพศ และข้อมูลส่วนบุคคลอื่น ๆ ของผู้ป่วย เช่นเชื้อชาติ สัญชาติ สถานภาพ ที่อยู่และเลขที่บัตรประจำตัวประชาชน
(จ) ประวัติอาการป่วย ผลการตรวจทางร่างกาย และผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการชันสูตรของผู้ป่วย
(ฉ) การวินิจฉัยโรค
(ช) การรักษา
(ซ) ลายมือชื่อผู้ประกอบวิชาชีพผู้ให้การรักษาพยาบาล
ข้อ ๔ ให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการจัดให้มีหลักฐานเกี่ยวกับผู้ป่วยใน ดังนี้
(๑) ทะเบียนผู้ป่วยใน แต่ละหอผู้ป่วยจะต้องจัดทำทะเบียนผู้ป่วยใน อย่างน้อยต้องมีรายการ ดังต่อไปนี้
(ก) ชื่อ นามสกุล อายุ ผู้ป่วย
(ข) เลขที่ประจำตัวผู้ป่วย
(ค) วันที่รับไว้เป็นผู้ป่วยในและวันที่ออกจากหอผู้ป่วย
(ง) ชื่อผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบผู้ป่วยโดยตรง
(๒) แฟ้มประวัติการรักษาประจำตัวผู้ป่วยแต่ละคน อย่างน้อยต้องมีรายการดังต่อไปนี้
(ก) บันทึกประวัติ ผลการตรวจร่างกาย การวินิจฉัยโรคและการเปลี่ยนแปลงของโรคโดยผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็นผู้ให้การรักษาพยาบาล
(ข) คำสั่งการรักษา
(ค) บันทึกอาการเปลี่ยนแปลง สัญญาณชีพ การรักษาและการพยาบาลโดยผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ยกเว้นสถานพยาบาลการแพทย์แผนไทย
(ง) บันทึกการรักษาที่แผนกหรือหน่วยบริการอื่น ต้องแสดงชื่อ นามสกุลอายุของผู้ป่วย เลขที่ประจำตัว วัน เวลาที่ให้บริการ ผลการบริการ และชื่อผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็นผู้ให้การรักษาพยาบาล
(จ) บันทึกสรุปเมื่อสิ้นสุดการรักษา
ข้อ ๕ ให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการจัดทำทะเบียนประจำแผนกหรือบริการด้านการรักษาอย่างน้อยต้องมีรายการ ดังต่อไปนี้
(๑) ชื่อ นามสกุล อายุของผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน
(๒) เลขที่ประจำตัวผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน
(๓) ชื่อผู้ประกอบวิชาชีพ
(๔) วัน เวลาที่ให้บริการ
ข้อ ๖ ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการอาจจัดทำหลักฐานตามข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๔ และข้อ ๕ เป็นเอกสารและสมุดทะเบียนหรือบันทึกโดยเครื่องคอมพิวเตอร์หรือวิธีอื่นใดที่ทำให้สิ่งที่บันทึกไว้ปรากฏก็ได้ ทั้งนี้ ต้องเก็บรักษาไว้ให้อยู่ในสภาพที่สามารถตรวจสอบได้ไม่น้อยกว่าห้าปีนับแต่วันที่จัดทำ
ข้อ ๗ ให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการจัดทำรายงาน ดังต่อไปนี้
(๑) รายงานประจำปี สำหรับสถานพยาบาลประเภทที่ไม่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน และสถานพยาบาลประเภทที่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน ให้เป็นไปตามแบบที่ปลัดกระทรวงสาธารณสุขกำหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
(๒) รายงานอื่นตามที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด
ข้อ ๘ ให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการส่งรายงานประจำปีของสถานพยาบาลตามข้อ ๗ (๑) ต่อผู้อนุญาต ภายในวันที่ ๓๑ มีนาคมของปีถัดไป โดยในกรุงเทพมหานคร ให้ยื่น ณ กองการประกอบโรคศิลปะ สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงสาธารณสุข หรือ ณ สถานที่อื่นตามที่ปลัดกระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด สำหรับในจังหวัดอื่น ให้ยื่น ณ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดที่สถานพยาบาลนั้นตั้งอยู่
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๔๑ บัญญัติให้ผู้รับอนุญาตและผู้ดำเนินการมีหน้าที่และความรับผิดชอบร่วมกันในการจัดให้มีและรายงาน หลักฐานเกี่ยวกับผู้ประกอบวิชาชีพในสถานพยาบาลและผู้ป่วย และเอกสารอื่นที่เกี่ยวกับการรักษาพยาบาลตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ธิดาวรรณ/แก้ไข
๑๐ ตุลาคม ๒๕๔๕
A+B (C)
ดลธี/ผู้จัดทำ
๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ
๓ มีนาคม ๒๕๕๒