พระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอทุ่งสง
จังหวัดนครศรีธรรมราช
พ.ศ. ๒๕๒๐
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๐
เป็นปีที่ ๓๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. ๒๕๒๐”
มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เรียกว่า “ศาลจังหวัดทุ่งสง” และจะเปิดทำการได้เมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
มาตรา ๔ ให้ศาลจังหวัดทุ่งสงมีเขตตลอดท้องที่อำเภอทุ่งสง อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งใหญ่ อำเภอพิปูนและอำเภอร่อนพิบูลย์ ในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ในระหว่างที่ยังมิได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดวันเปิดทำการตามมาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช มีเขตอำนาจตลอดถึงเขตของศาลจังหวัดทุ่งสงด้วย
บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอที่ระบุในวรรคหนึ่ง ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชในวันเปิดทำการตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช
มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ธานินทร์ กรัยวิเชียร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้มีเขตตลอดท้องที่อำเภอทุ่งสง อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งใหญ่ อำเภอพิปูนและอำเภอร่อนพิบูลย์ เพื่อประโยชน์แก่ประชาชนในท้องที่อำเภอดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
ดวงเพ็ญ/พิมพ์
๙ กรกฎาคม ๒๕๕๒
วสุ สรรกำเนิด/ผู้ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๒