ข้อบังคับกรุงเทพมหานคร
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การประกอบการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจ
หรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพประเภทการจัดตั้งสระว่ายน้ำ
พ.ศ. ๒๕๓๐
---------------------
โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับกรุงเทพมหานคร ว่าด้วยหลักเกณฑ์เกี่ยวกับ
การประกอบการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ ประเภทการจัดตั้งสระว่ายน้ำ
เพื่อจัดระเบียบควบคุมการประกอบกิจการประเภทนี้ให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน มีมาตรการป้องกัน
เหตุเดือนร้อนรำคาญแก่ประชาชนและอันตรายต่อสุขภาพของผู้ที่เข้าไปใช้บริการ
อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๖ และข้อ ๑๔ แห่งข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร
เรื่องควบคุมการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ พ.ศ. ๒๕๑๙ ผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานครจึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า "ข้อบังคับกรุงเทพมหานคร ว่าด้วยหลักเกณฑ์การ
ประกอบการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ ประเภทการจัดตั้งสระว่ายน้ำ
พ.ศ. ๒๕๓๐ "
ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
ข้อ ๓ บรรดาระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดที่กำหนดไว้แล้วในข้อ
บังคับนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ ให้ใช้ข้อบังคับนี้แทน
ข้อ ๔ ในข้อบังคับนี้
"สระว่ายน้ำ" หมายความว่า สระว่ายน้ำที่เปิดบริการแก่ประชาชนทั่วไป หรือ
ประชาชนเฉพาะกลุ่ม โดยเรียกเก็บค่าบริการหรือค่าตอบแทนเพื่อการค้า ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม
"ผู้ใช้บริการ" หมายความว่า ผู้ใช้สระว่ายน้ำ หรือผู้ที่เข้ามาในบริเวณสระว่ายน้ำ
"ส่วนตื้น" หมายความว่า สระว่ายน้ำส่วนที่มีความลึกจากผิวน้ำถึงพื้นสระว่ายน้ำ
ไม่มากกว่า ๑.๕๐ เมตร
"ส่วนลึก" หมายความว่า สระว่ายน้ำส่วนที่มีความลึกจากผิวน้ำถึงพื้นสระว่ายน้ำ
มากกว่า ๑.๕๐ เมตร
"ระบบน้ำหมุนเวียน" หมายความว่า ระบบการปรับปรุงคุณภาพน้ำในสระว่ายน้ำ
โดยการนำน้ำล้นผ่านเครื่องบำบัดคุณภาพน้ำแล้วกลับมาใช้อีก
"อาคารประกอบ" หมายความว่า อาคารซึ่งสร้างไว้เพื่อให้ผู้ใช้บริการได้ใช้อาบ
น้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งตัว และเก็บของตลอดจนห้องสุขา และอ่างล้างมือ
"บริเวณสระว่ายน้ำ" หมายความว่า สระว่ายน้ำ รวมตลอดถึงที่ว่างรอบขอบสระ
ว่ายน้ำซึ่งใช้เป็นทางเดิน
ข้อ ๕ ต้องจัดสถานที่ประกอบกิจการสระว่ายน้ำ ดังนี้
๕.๑ ให้มีที่ว่างรอบขอบสระว่ายน้ำเพื่อเป็นทางเดินไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร
โดยวัดจากขอบในของสระว่ายน้ำ
๕.๒ ให้มีอาคารประกอบสำหรับให้บริการแก่ผู้ใช้บริการ
๕.๓ ให้มีที่สำหรับล้างเท้าอยู่ตรงทางเข้าบริเวณสระว่ายน้ำ เพื่อให้ผู้ใช้บริการ
ล้างเท้าก่อนเข้าบริเวณสระว่ายน้ำ
๕.๔ ให้มีที่วางหรือเก็บรองเท้าของผู้ใช้บริการก่อนเข้าบริเวณสระว่ายน้ำ
ข้อ ๖ สระวายน้ำต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
๖.๑ สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหรือวัสดุที่มีความแข็งแรง น้ำซึมไม่ได้ พื้น
และผนังเรียบทำความสะอาดง่าย
๖.๒ มีรางระบายน้ำรอบสระว่ายน้ำ เพื่อรับน้ำล้นที่มีลักษณะทำความสะอาด
ง่าย และขนาดเพียงพอเพื่อรับน้ำล้น หรือมีบ่อพักน้ำล้น เพื่อให้สามารถรับน้ำล้นเพียงพอ
๖.๓ ขอบสระว่ายน้ำ และทางเดินรอบสระว่ายน้ำต้องไม่ลื่น น้ำไม่ขัง ทำความ
สะอาดง่ายและสามารถป้องกันน้ำจากทางเดินไหลลงสู่สระว่ายน้ำ
ข้อ ๗ อาคารประกอบต้องมีลักษณะ ดังนี้
๗.๑ อาคารประกอบ ต้องทำด้วยวัสดุมั่นคงแข็งแรง พื้นเรียบ น้ำซึมไม่ได้ ไม่ลื่น
ทำความสะอาดง่าย พื้นลาดเอียงเล็กน้อยเพื่อการระบายน้ำที่ดี แยกกันเป็นสัดส่วนระหว่างชาย
และหญิง และต้องจัดให้มีจำนวนสุขภัณฑ์ ดังต่อไปนี้
หญิง (ที่) ชาย (ที่)
ที่อาบน้ำฝักบัว อย่างน้อย ๒ ๒
ส้วม ,, ๒ ๒
ที่ปัสสาวะ ,, - ๒
อ่างล้างมือ ,, ๒ ๒
๗.๒ ให้มีน้ำดื่มที่สะอาดอย่างน้อย ๑ ที่ ตั้งอยู่ในที่สังเกตเห็นได้ง่าย และต้อง
รักษาความสะอาดเสมอ
๗.๓ ในกรณีที่มีการเปิดใช้สระวายน้ำในเวลากลางคืนต้องจัดให้มีแสงสว่าง
เพียงพอทั่วบริเวณสระว่ายน้ำ เพื่อให้มองเห็นได้ชัดเจน
๗.๔ ให้มีตู้เก็บของสำหรับผู้ใช้สระว่ายน้ำ
ข้อ ๘ น้ำในสระว่ายน้ำต้องมีคุณภาพ ดังนี้
๘.๑ น้ำต้องใสสะอาด
๘.๒ ในกรณีที่ใช้คลอรีน น้ำต้องมีปริมาณคลอรีนคงเหลือไม่น้อยกว่า ๐.๖ มิลิ
กรัมต่อลิตรและไม่มากกว่า ๑ มิลลิกรัมต่อลิตรในขณะที่มีผู้ใช้สระว่ายน้ำ และต้องมีการเก็บตัว
อย่างน้ำเพื่อตรวจหาปริมาณคลอรีนคงเหลือทุกวัน แล้วจัดทำเป็นสถิติไว้ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้
กรณีที่ใช้ระบบฆ่าเชื้อวิธีอื่น ต้องได้มาตรฐานตามที่กรุงเทพมหานครเห็นสมควร
๘.๓ น้ำต้องมีค่าความเป็นกรด-ด่าง ไม่น้อยกว่า ๗.๒ และไม่มากกว่า ๘.๔ ใน
ขณะที่มีผู้ใช้สระว่ายน้ำ และให้มีการเก็บตัวอย่างน้ำเพื่อตรวจวัดค่าดังกล่าวทุกวัน แล้วจัดทำเป็น
สถิติไว้ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้
๘.๔ คุณสมบัติทางชีววิทยา
๘.๔.๑ ตรวจพบบักเตรีชนิดโคลิฟอร์ม (Coliform Bacteria) น้อยกว่า
๑๐ ต่อน้ำ ๑๐๐ มิลลิลิตร โดยวิธีเอ็มพีเอ็น (Most Probable Numbers)
๘.๔.๒ ตรวจไม่พบบักเตรีชนิด อี. โคไล (Escherichia coli)
๘.๔.๓ ไม่มีจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรค มีการเก็บตัวอย่างน้ำเพื่อตรวจ
วิเคราะห์ทางชีววิทยาอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง การเก็บตัวอย่างต้องทำอย่างน้อย ๒ จุด คือ ส่วนลึก
และส่วนตื้นในขณะที่มีผู้ใช้สระว่ายน้ำมากที่สุด แล้วจัดทำเป็นสถิติไว้ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้
๘.๕ น้ำมีอัตราการหมุนเวียน (Turnover rate) ผ่านระบบน้ำหมุนเวียนหมดทั้ง
สระว่ายน้ำ ภายในเวลาไม่เกิน ๘ ชั่วโมง
ข้อ ๙ การรักษาความสะอาดสระว่ายน้ำ ต้องปฏิบัติดังนี้
๙.๑ จัดให้มีการทำความสะอาดบริเวณสระว่ายน้ำ และที่สำหรับล้างเท้าทุกวัน
หลังจากปิดจากใช้สระว่ายน้ำแล้ว
๙.๒ จัดให้มีเครื่องมือหรืออุปกรณ์สำหรับใช้ทำความสะอาดสระว่ายน้ำโดย
เฉพาะไว้ประจำสระว่ายน้ำ เช่น เครื่องดูดตะกอนเป็นต้น
๙.๓ ถ้ามีสิ่งสกปรกที่มองเห็นได้ ให้รีบกำจัดออกทันที
๙.๔ จัดให้มีป้ายแสดงกฎ ข้อบังคับสำหรับผู้ใช้สระว่ายน้ำ โดยมีข้อความอย่าง
น้อย ดังนี้
๙.๔.๑ ต้องสวมชุดว่ายน้ำที่สะอาดในการลงใช้สระว่ายน้ำ
๙.๔.๒ จำนวนสูงสุดผู้ใช้สระว่ายน้ำ
๙.๔.๓ ต้องชำระล้างร่างกายก่อนลงใช้สระว่ายน้ำทุกครั้ง และห้ามทำ
สระว่ายน้ำสกปรก
๙.๔.๔ ผู้เป็นโรคตาแดง ผิวหนัง หวัด หูเป็นน้ำหนวก หรือโรคติดต่ออื่นๆ
ห้ามใช้สระว่ายน้ำ
๙.๔.๕ กำหนดเวลาเปิด-ปิด สระว่ายน้ำ
๙.๕ จัดให้มีผู้มีความรู้ความสามารถควบคุมดูแลในการปรับปรุงคุณภาพน้ำใน
สระว่ายน้ำให้อยู่ในมาตรฐาน
๙.๖ จัดให้มีเครื่องมือหรืออุปกรณ์เพื่อตรวจสอบปริมาณคลอรีน (ในกรณีที่ใช้
คลอรีน) และค่าความเป็นกรด-ด่าง ของน้ำไว้ประจำสระว่ายน้ำ
ข้อ ๑๐ ห้ามมิให้นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในบริเวณสระว่ายน้ำและหรืออาคาร
ประกอบ
ข้อ ๑๑ การจัดระบบความปลอดภัย ต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้
๑๑.๑ ในกรณีที่ใช้คลอรีน การเติมคลอรีนห้ามใช้วิธีเทผงปูนคลอรีนหรือคลอรีน
น้ำลงในสระว่ายน้ำโดยตรงในขณะที่มีผู้ใช้สระว่ายน้ำ
๑๑.๒ จัดให้มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ซึ่งมีความชำนาญในการว่ายน้ำ
และสามารถให้การปฐมพยาบาลได้ ผลัดเปลี่ยนกันเพื่อดูแลความปลอดภัยและช่วยเหลือผู้ใช้
บริการเมื่อเกิดอุบัติเหตุประจำอยู่ตลอดเวลาที่สระว่ายน้ำเปิดบริการ
๑๑.๓ กระดานกระโดดน้ำ จะต้องเป็นกระดานสำหรับกระโดดน้ำที่ได้มาตร
ฐาน พื้นกระดานกระโดดต้องปูด้วยแผ่นยาวกันลื่น (Corrugated sheet rubber) ความสูงของ
กระดานกระโดดต้องมีความสัมพันธ์กับความลึกของน้ำบริเวณที่ใช้กระโดดน้ำที่กำหนด คือ
ความสูงของกระดานกระโดดเหนือระดับผิวน้ำ ความลึกของน้ำอย่างน้อย
เมตร เมตร
๐.๓๐-๐.๙๐ ๒.๑๐
๐.๙๐-๑.๕๐ ๒.๔๐
๑.๕๐-๒.๔๐ ๒.๗๐
๒.๔๐-๓.๐๐ ๓.๐๐
ถ้าเป็นสระว่ายน้ำในร่มต้องมีที่ว่างเหนือกระดานสำหรับกระโดดน้ำความสูง
ไม่น้อยกว่า ๔.๐๐ เมตร
๑๑.๔ จัดให้มีห้องปฐมพยาบาลพร้อมชุดปฐมพยาบาลไว้ประจำสระว่ายน้ำ
และปิดประกาศวิธีการปฐมพยาบาลช่วยคนจมน้ำไว้ในบริเวณสระว่ายน้ำ
๑๑.๕ จัดให้มีอุปกรณ์ประจำสระว่ายน้ำ ดังนี้
๑๑.๕.๑ ไม่ช่วยชีวิตหรือวัตถุอื่นใด ยาวไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ เมตร มีน้ำ
หนักเบาอย่างน้อย ๑ อัน วางไว้ที่ปลายลู่ส่วนลึก
๑๑.๕.๒ ห่วงชูชีพ เช่น ยางในรถยนต์ เส้นผ่าศูนย์กลางภายในไม่น้อย
กว่า ๑๕ นิ้ว ผูกไว้กับเชือกยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของสระว่ายน้ำ
๑๑.๕.๓ โฟมช่วยชีวิต (Kick Board) อย่างน้อย ๒ อัน
๑๑.๕.๔ เครื่องช่วยหายใจ สำหรับเด็กและผู้ใหญ่อย่างน้อยอย่างละ ๑
เครื่อง อุปกรณ์ดังกล่าวต้องวางไว้ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจน และนำมาใช้ได้ทันที
๑๑.๖ มีโทรศัพท์สายตรงไว้ใช้ในบริเวณสระว่ายน้ำและแจ้งหมายเลขของ
สถานที่สำคัญ ๆ ไว้ เช่น โรงพยาบาล สถานีตำรวจ ที่ทำการของการไฟฟ้านครหลวง เป็นต้น
๑๑.๗ แสดงความลึกของสระว่ายน้ำไว้ให้เห็นชัดเจน
ข้อ ๑๒ สระว่ายน้ำที่มีก่อนข้อบังคับนี้ใช้บังคับ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครมี
อำนาจผ่อนผันการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้ได้ในระยะเวลาที่เห็นสมควร
ประกาศ ณ วันที่ ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐
พลตรี จำลอง ศรีเมือง
ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
[รก.๒๕๓๐/๒๐๕/๑๓พ/๑๔ ตุลาคม ๒๕๓๐]
ฐาปนี / แก้ไข
๗ ตุลาคม ๒๕๔๕
A+B(C)