พระราชบัญญัติ
ยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร
พุทธศักราช ๒๔๘๙
อานันทมหิดล
ตราไว้ ณ วันที่ ๑๖ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑๓ ในรัชกาลปัจจุบัน
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร พุทธศักราช ๒๔๘๙”
มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ บรรดาพลทหารที่ได้รับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารผู้ซึ่งหนีราชการไประหว่างวันที่ ๒๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ ถึงวันที่ ๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙ และได้กลับมาสู่ต้นสังกัดไม่ว่าโดยประการใด ๆ ภายในเวลาไม่เกินเก้าสิบวันนับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ ถ้ายังมิได้ถูกฟ้องต่อศาลก็ดี หรืออยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลก็ดี ให้ระงับคดีและไม่เอาโทษต่อไปหรือถ้าได้รับโทษอยู่แล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ก็ใช้ยกโทษที่ยังมิได้รับนั้นเสีย
มาตรา ๔ ผู้ที่ต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษในความผิดฐานหนีราชการทหาร และอยู่ในข่ายที่ได้รับการยกโทษตามมาตรา ๓ หากมีความผิดฐานอื่นรวมอยู่ด้วย ก็ให้ระงับโทษฐานหนีราชการทหารเสียตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
โทษในความผิดฐานอื่นที่รวมอยู่ด้วยตามความในวรรคก่อนนั้น ให้นับอยู่ในลำดับก่อนและโทษความผิดฐานหนีราชการทหารให้นับอยู่ในลำดับหลัง
มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้น ๆ
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี
วศิน/ผู้จัดทำ
๒ มีนาคม ๒๕๕๒