พระราชบัญญัติ
ยกทัณฑ์ให้แก่ตำรวจที่ขาดหนีราชการ
พ.ศ. ๒๔๘๙
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่เป็นการสมควรยกทัณฑ์ให้แก่ตำรวจที่ขาดหนีราชการ
พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาจึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติยกทัณฑ์ให้แก่ตำรวจที่ขาดหนีราชการ พ.ศ. ๒๔๘๙”
มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ บรรดาตำรวจที่รับราชการตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร ซึ่งขาดหนีราชการไประหว่างวันที่ ๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๕ ถึงวันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๙ และได้ตัวกลับมาสู่ต้นสังกัดภายในเวลาไม่เกินเก้าสิบวัน นับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ ถ้าผู้บังคับบัญชายังมิได้สั่งลงทัณฑ์ให้ระงับไม่เอาทัณฑ์ต่อไป หรือถ้าผู้บังคับบัญชาได้สั่งลงทัณฑ์แล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ก็ให้ยกทัณฑ์ที่ยังมิได้รับนั้นเสีย
มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้น ๆ
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ. ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี
ฐิติมา/ตรวจ
๕ มิถุนายน ๒๕๕๒