กฎกระทรวง
กำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
พ.ศ. ๒๕๕๒[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๙ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ยกเลิก
(๑) กฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๓) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๔) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๕) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๖) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๗) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๘) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๙) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๑๐) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๑๑) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๑๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๑๓) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๑๔) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๔ (พ.ศ. ๒๕๔๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ข้อ ๒ กำหนดให้ตำแหน่งดังต่อไปนี้เป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
(๑) ผู้ตรวจราชการอัยการ
(๒) อธิบดีอัยการฝ่ายต่างประเทศ
(๓) อธิบดีอัยการฝ่ายปรึกษา
(๔) อธิบดีอัยการฝ่ายการยุติการดำเนินคดีแพ่งและอนุญาโตตุลาการ
(๕) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
(๖) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครอง
(๗) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองขอนแก่น
(๘) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองเชียงใหม่
(๙) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองนครราชสีมา
(๑๐) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองนครศรีธรรมราช
(๑๑) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองพิษณุโลก
(๑๒) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองระยอง
(๑๓) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองสงขลา
(๑๔) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีพิเศษ
(๑๕) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแพ่ง
(๑๖) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแพ่งกรุงเทพใต้
(๑๗) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแพ่งธนบุรี
(๑๘) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีภาษีอากร
(๑๙) อธิบดีอัยการฝ่ายคดียาเสพติด
(๒๐) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีเยาวชนและครอบครัว
(๒๑) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแรงงาน
(๒๒) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแรงงานเขต
(๒๓) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีล้มละลาย
(๒๔) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลแขวง
(๒๕) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลสูง
(๒๖) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลสูงเขต
(๒๗) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีเศรษฐกิจและทรัพยากร
(๒๘) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีอัยการสูงสุด
(๒๙) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีอาญา
(๓๐) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีอาญากรุงเทพใต้
(๓๑) อธิบดีอัยการฝ่ายคดีอาญาธนบุรี
(๓๒) อธิบดีอัยการฝ่ายช่วยเหลือทางกฎหมาย
(๓๓) อธิบดีอัยการฝ่ายคณะกรรมการอัยการ
(๓๔) อธิบดีอัยการฝ่ายพัฒนาข้าราชการฝ่ายอัยการ
(๓๕) อธิบดีอัยการฝ่ายวิชาการ
(๓๖) อธิบดีอัยการเขต
(๓๗) รองอธิบดีอัยการเขต
(๓๘) รองอธิบดีอัยการฝ่าย
(๓๙) อัยการพิเศษฝ่าย
(๔๐) เลขานุการอัยการสูงสุด
(๔๑) อัยการผู้เชี่ยวชาญพิเศษ
(๔๒) อัยการพิเศษประจำกรม
(๔๓) รองเลขานุการอัยการสูงสุด
(๔๔) รองอัยการพิเศษฝ่าย
(๔๕) อัยการผู้เชี่ยวชาญ
(๔๖) ผู้ช่วยเลขานุการอัยการสูงสุด
(๔๗) อัยการจังหวัดประจำกรม
(๔๘) รองอัยการจังหวัด
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวงหลายฉบับทำให้ไม่สะดวกในการใช้เพื่อตรวจสอบและอ้างอิง ประกอบกับในปัจจุบันตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นบางตำแหน่ง สำนักงานอัยการสูงสุดมิได้ใช้ และบางตำแหน่งมีการเปลี่ยนแปลงไป รวมทั้งมีการเพิ่มตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นบางตำแหน่งเพื่อให้สอดคล้องกับการแบ่งส่วนราชการของสำนักงานอัยการสูงสุด สมควรปรับปรุงการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙ กันยายน ๒๕๕๒