กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๔ (พ.ศ. ๒๕๔๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๙ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ กำหนดให้ตำแหน่งผู้ตรวจราชการอัยการเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗ พงศ์เทพ เทพกาญจนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรที่จะมีตำแหน่งผู้ตรวจราชการอัยการ เป็นข้าราชการอัยการชั้น ๗ เทียบได้กับตำแหน่งรองอัยการสูงสุด เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการตรวจและแนะนำการปฏิบัติราชการภายในส่วนราชการของสำนักงานอัยการสูงสุด อันเป็นการบรรเทาภาระหน้าที่ของอัยการสูงสุดอีกทางหนึ่งด้วย สมควรกำหนดให้ตำแหน่งผู้ตรวจราชการอัยการดังกล่าวเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นเพื่อให้เกิดความชัดเจนในการบริหารราชการและบังคับบัญชา และโดยที่มาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ บัญญัติว่า การกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นนอกจากตำแหน่งตามมาตรา ๕ (๑) ถึง (๑๑) เป็นพนักงานอัยการให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ ศุภชัย/พิมพ์ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๔๗ สุมลรัตน์/พัชรินทร์/ ตรวจ ๒ กรกฎาคม ๒๕๔๗ A+B [๑] รก.๒๕๔๗/พ๑๖ก/๓/๒๓ เมษายน ๒๕๔๗