ประกาศคณะกรรมการกลางปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง
ระเบียบการอนุญาตให้ซื้อและให้ขายน้ำมันเชื้อเพลิง
ชนิดที่มีการปันส่วน สำหรับหน่วยส่วนภูมิภาค
-------------
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง
พุทธศักราช ๒๔๘๓ คณะกรรมการกลางปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิงวางระเบียบการอนุญาตให้ซื้อ
และให้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดที่มีการปันส่วน สำหรับหน่วยส่วนภูมิภาคดังต่อไปนี้
๑. การซื้อน้ำมันเชื้อเพลิง
ข้อ ๑. ให้หน่วยส่วนภูมิภาค คือ
๑. องค์การปกครองส่วนภูมิภาคและส่วนท้องถิ่น (จังหวัด เทศบาล ฯลฯ)
๒. สาธารณูปโภคของเอกชน (การไฟฟ้า การรถราง การประปา การเดินอากาศ ฯลฯ)
๓. อุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมของเอกชน (โรงงานต่าง ๆ )
๔. องค์การศึกษา พยาบาล นายแพทย์ สัตวแพทย์ ผู้จำหน่ายอาหาร และทำการผลิต
อาหาร
๕. ประชาชนซึ่งประสงค์จะใช้น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดที่มีการปันส่วนเกินกว่าปริมาณที่ยก
เว้น แจ้งเหตุที่ต้องใช้น้ำมันเชื้อเพลิง รายการละเอียดเกี่ยวกับเครื่องจักร เครื่องยนตร์ที่ใช้น้ำมันเชื้อ
เพลิง กำหนดเวลาที่ต้องใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในวันหนึ่ง ๆ และปริมาณการใช้เป็นปกติ ตามแบบ ป.ช.พ.
๑,๒ หรือ ๓ ยื่นต่อคณะกรรมการอำเภอแห่งท้องที่ที่ผู้แจ้งมีถิ่นที่อยู่ หรือประกอบกิจทำการ หรือเป็นที่
ตั้งของโรงงาน ในกรณีที่เทศบาลนครหรือเทศบาลเมืองเป็นผู้ใช้ ให้แจ้งรายการดังกล่าวนั้นยื่นต่อ
คณะกรมการจังหวัดของจังหวัดที่เทศบาลนั้นตั้งอยู่
สำหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ขายน้ำมันเชื้อเพลิง ถ้าซื้อเพื่อขายให้ปฏิบัติตามบท
บัญญัติอันเกี่ยวกับการขายน้ำมันเชื้อเพลิง ถ้าซื้อเพื่อใช้ให้ปฏิบัติตามบทบัญญัติในส่วนนี้เหมือนผู้
ใช้ธรรมดา
ผู้ใช้น้ำมันเชื้อเพลิงซึ่งได้ยื่นรายการแสดงปริมาณของน้ำมันเชื้อเพลิงที่เคยใช้
ตามประกาศของคณะกรรมการกลางลงวันที่ ๗ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๔ ไว้แล้ว ไม่ต้องยื่นคำ
ขอใช้น้ำมันเชื้อเพลิงใหม่อีก ทางการจะได้ถือใบแสดงรายการนั้นเหมือนเป็นคำขอ แต่ถ้าปริมาณ
ของน้ำมันเชื้อเพลิงที่จะใช้เปลี่ยนแปลงไป ก็ให้ยื่นคำขอใหม่
ข้อ ๒. ข้อความที่กรอกลงในแบบ ต้องเป็นข้อความที่เป็นจริง
ข้อ ๓. ผู้ยื่นคำร้องขออนุญาตซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงต้องเป็นผู้ที่จะใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
นั้นเองโดยเป็นหัวหน้าครอบครัวเพื่อเอาไปใช้ตามโคมไฟ หรือเป็นเจ้าของยานพาหนะ หรือ
เจ้าของเครื่องจักร หรือเครื่องยนตร์ ซึ่งต้องใช้น้ำมันเชื้อเพลิง หรือเป็นผู้ประกอบกิจการซึ่งต้อง
ใช้น้ำมันเชื้อเพลิง ถ้าเป็นบริษัทจำกัด ห้างหุ้นส่วน ให้ผู้จัดการหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้ยื่น
คำร้อง
ข้อ ๔. ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องแสดงใบอนุญาตต่อผู้ขาย
และต้องมอบใบอนุญาตนั้นให้ผู้ขายกรอกข้อความทุกครั้งที่ซื้อ และจะต้องซื้อจากผู้ขายรายใดราย
หนึ่งซึ่งอยู่ในอำเภอที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต เว้นแต่มีเหตุจำเป็นจะซื้อจากผู้ขายที่อยู่นอกเขต
อำเภอนั้น ๆ ก็ได้แต่ต้องแสดงเหตุแห่งความจำเป็นนั้นให้ผู้ขายทราบเพื่อบันทึกไว้เป็นหลักฐาน
เมื่อใบอนุญาตมีข้อความกรอกจวนเต็มแล้ว ให้ผู้ซื้อที่ยังต้องการใช้น้ำมันเชื้อ
เพลิงแจ้งให้เจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตทราบไม่น้อยกว่า ๗ วัน เมื่อใบอนุญาตมีข้อความเต็มแล้ว
ให้นำใบอนุญาตฉบับนั้นคืนแก่เจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตแล้วให้เจ้าหน้าที่ออกใบอนุญาตฉบับ
ใหม่ให้แทน
๒. การขายน้ำมันเชื้อเพลิง
ข้อ ๕. ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำการขายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดที่มีการปันส่วนได้อยู่
แล้วในขณะที่มีประกาศให้มีการปันส่วนสำหรับน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดนั้น ให้คงจำหน่ายน้ำมันเชื้อ
เพลิงได้ต่อไป แต่ต้องมารับเลขทะเบียนพิเศษ ณ ที่ว่าการอำเภอโดยยื่นคำร้องตามแบบ ป.ช.พ.
๕ พร้อมทั้งต้องแสดงรายการปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงที่เคยขายได้ ทั้งนี้ภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันที่
คณะกรมการอำเภอประกาศให้มายื่น
ข้อ ๖. เมื่อคณะกรมการอำเภอได้รับคำร้องดังกล่าวแล้ว ให้พิจารณาและส่ง
คำร้องนั้นให้แก่เลขานุการคณะกรรมการกลางที่กรมเชื้อเพลิง หลักเมือง เพื่อออกเลขทะเบียนใหม่ให้
ข้อ ๗. ผู้ที่ยังมิได้รับอนุญาตให้ขายน้ำมันเชื้อเพลิง เมื่อประสงค์จะทำการขายน้ำ
มันเชื้อเพลิงชนิดที่มีการปันส่วนและประสงค์จะขายเกินกว่าจำนวนที่คณะกรรมการกลางยกเว้น
ว่า ผู้ขายไม่ต้องมีใบอนุญาต ให้ปฏิบัติตามกฎหมายอื่นเกี่ยวกับน้ำมันเชื้อเพลิงให้เรียบร้อยก่อน
แล้วจึงให้ยื่นคำร้องตามแบบ ป.ช.พ. ๕ ต่อคณะกรมการอำเภอแห่งท้องที่ที่ตนมีร้านขาย เมื่อ
คณะกรมการอำเภอได้รับคำร้องนี้แล้วให้ทำความเห็นส่งให้คณะกรรมการกลางพิจารณาโดยมิ
ชักช้า เมื่อคณะกรรมการกลางพิจารณาอนุญาตและให้เลขทะเบียนแล้ว ผู้ยื่นคำร้องนั้น ๆ จึงจะ
ขายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดนั้นได้
ข้อ ๘. ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงจักต้องติดชื่ออำเภอและเลขทะเบียนไว้ที่ร้านของตน
ณ ที่ที่เปิดเผยและเห็นได้ง่าย ตัวหนังสือต้องสูงไม่น้อยกว่า ๑๐ ซ.ม. และใช้ตัวเลขไทย
ข้อ ๙. ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงต้องซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อขายเฉพาะจากร้านซึ่ง
คณะกรรมการกลางกำหนดไว้ในใบอนุญาต แต่ถ้ามีเหตุจำเป็นไม่สามารถซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงจาก
ร้านที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต ก็ให้จัดหาซื้อจากร้านขายอื่นในเขตจังหวัดเดียวกันนั้นได้ตาม
จำนวนที่ร้านนั้นจะพึงขายให้ได้
ข้อ ๑๐. ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องมีบัญชีแสดงปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงที่ได้รับ
ปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงที่ขาย และปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงที่คงเหลืออยู่ในสต๊อกไว้อย่างเรียบร้อย
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่มาตรวจต้องแสดงบัญชีเหล่านี้ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ข้อ ๑๑. นอกจากจะเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดที่และภายในจำนวนอันกำหนดซึ่ง
คณะกรรมการกลางยกเว้นว่า ผู้ซื้อ ๆ ได้โดยไม่ต้องมีใบอนุญาต ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงจะขายน้ำ
มันเชื้อเพลิงได้ต่อเมื่อผู้ซื้อมีใบอนุญาต และทำการซื้อถูกต้องตามเงื่อนไขที่ปรากฏในใบอนุญาต
ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องกรอกข้อความลงในใบอนุญาตให้ซื้อเพื่อใช้นั้นทุกคราวที่มีการซื้อ
ไม่ว่าจะเป็นกรณีที่การซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องมีใบอนุญาตหรือไม่ต้องมี
ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องจดการขายทุกครั้งลงในบัญชีขายของตนว่าได้ขายให้แก่ผู้ใด เป็น
จำนวนเท่าใด
ในกรณีที่ผู้ซื้อมีเหตุจำเป็นต้องซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงจากสถานที่ที่ไม่ปรากฏใน
ใบอนุญาตให้ผู้ขายน้ำมันเชื้อเพลิงบันทึกเหตุจำเป็นลงในบัญชีขาย และรายงานไปยังคณะ
กรมการอำเภอโดยเร็ว
ข้อ ๑๒. เมื่อได้มีประกาศให้ใช้อัตราปันส่วนอัตราใดการขายพึงขายได้เพียง
จำนวนที่คำนวณได้จากเกณฑ์ปกติที่ยังคงเหลืออยู่ในขณะนั้น เช่นผู้ซื้อได้รับอนุญาตให้ซื้อได้ใน
เกณฑ์ปกติเป็นจำนวนเดือนละ ๒๐๐ ลิตร ในต้นเดือนได้ซื้อไปแล้ว ๕๐ ลิตร ในระหว่างเดือน
จำนวนตามเกณฑ์ปกติจึงคงเหลือ ๑๕๐ ลิตร ถ้ามีประกาศให้ใช้อัตราปันส่วน ๕๐ ใน ๑๐๐ ซึ่ง
สำหรับผู้ซื้อจำพวกนั้น การซื้อต้องลดจากเกณฑ์ปกติลงมา ๕๐ ใน ๑๐๐ ฉะนั้นผู้ซื้อจะซื้อได้ใน
เวลาปลายเดือนนั้นเพียง ๗๕ ลิตร ส่วนในเดือนต่อไปก็จะซื้อได้เดือนละ ๑๐๐ ลิตร
ข้อ ๑๓. อัตราปันส่วนมีหลายอัตรา และอาจเปลี่ยนแปลงไปได้ ทั้งนี้
คณะกรรมการกลางจะได้ประกาศให้ทราบเป็นคราว ๆ
ประกาศมา ณ วันที่ ๗ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
บริภัณฑ์ยุทธกิจ
ประธานคณะกรรมการกลางปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง
[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]
[รก.๒๔๘๔/-/๔๙๕/๗ เมษายน ๒๔๘๔]
อัมพิกา/แก้ไข
๒๒/๐๘/๒๕๔๔