พระราชกำหนด
นิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล
พุทธศักราช ๒๔๘๘
------------
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๗)
ปรีดี พนมยงค์
ตราไว้ ณ วันที่ ๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘
เป็นปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่เห็นเป็นการสมควรและถึงเวลาแล้วที่จะได้มีการนิรโทษกรรมแก่ผู้ที่ได้
กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล เพื่อเป็นการส่งเสริมการปกครองระบอบประชาธิปไตย
แห่งประเทศไทยให้เจริญวัฒนาถาวรยิ่ง ๆ ขึ้น
และโดยที่มีเหตุฉุกเฉิน ซึ่งจะเรียกประชุมสภาผู้แทนราษฎรให้ทันท่วงทีมิได้
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ โดยอาศัยอำนาจตาม
ความในมาตรา ๕๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชกำหนดนี้ให้เรียกว่า “พระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่
ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘”
มาตรา ๒* พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจา
นุเบกษาเป็นต้นไป
*[รก. ๒๔๘๘/๒๗/๓๓๗/๙ พฤษภาคม ๒๔๘๘]
มาตรา ๓ บรรดาการกระทำความผิดฐานกบฏและจลาจลทั้งหลาย ทั้งสิ้นก่อนวันใช้พระราชกำหนดนี้ ซึ่งต้องพิจารณาพิพากษาโดยศาลพิเศษซึ่งจัดตั้งขึ้น ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลพิเศษ พุทธศักราช ๒๔๗๖ พระราชบัญญัติจัดตั้งศาล พิเศษพุทธศักราช ๒๔๗๖ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๘ และพระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลพิเศษ พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น ไม่ว่าผู้กระทำผิดจะได้ถูกฟ้องและรับโทษ ตามคำพิพากษาแล้วหรือไม่และไม่ว่าผู้กระทำผิดนั้นจะได้หลบหนีจากที่ใดไปยังที่ใดหรือไม่ ให้เป็นอันพ้นจากความผิด นั้น ๆ ทั้งสิ้น
มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
มหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม รักษาการตามพระราชกำหนดนี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ควง อภัยวงศ์
นายกรัฐมนตรี
ปรียนันท์/แก้ไข
๑ / ๓ / ๔๕
A+B (C)