กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๔๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์
พ.ศ. ๒๕๓๕
-----------
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจ
นำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับ
การจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕
มาตรา ๓๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัย
อำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ให้ยกเลิกความใน (๓) ของข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและ
มัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
"(๓) ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศ ต้องวางหลักประกันดังนี้
(ก) ในช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ถึงวันที่ ๖ มิถุนายน
พ.ศ. ๒๕๔๔ ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวนหนึ่งแสนบาท
(ข) ในช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔ เป็นต้นไป ต้องวาง
หลักประกันเป็นจำนวนห้าแสนบาท เว้นแต่มิได้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวไปยังสถานที่หนึ่งสถานที่ใด
ในต่างประเทศต้องวางหลักประกันเป็นจำนวนหนึ่งแสนบาท"
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
+-----------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหต ุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙
(พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๓๕
ได้ปรับปรุงหลักประกันที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศต้องให้ไว้เป็นประกันให้สูงขึ้น
เพื่อเป็นประกันความเสียหายซึ่งอาจเกิดขึ้นจากการดำเนินกิจการที่มีความเสี่ยงค่อนข้างสูง
แต่เนื่องจากในปัจจุบันการขอหนังสือค้ำประกันจากธนาคารพาณิชย์นั้นต้องนำเงินสดมาฝาก
ตามจำนวนเท่ากับวงเงินในหนังสือค้ำประกัน อันส่งผลให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศ
ขาดสภาพคล่อง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างที่ประเทศอยู่ในช่วงของการฟื้นฟูทางเศรษฐกิจ
สมควรลดหลักประกันดังกล่าวให้เป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์
ปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
[รก. ๒๕๔๓/๑๑๙ก/๒๑/๒๐ ธันวาคม ๒๕๔๓]