กฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์
พ.ศ. ๒๕๓๕
---------------
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๔ มาตรา ๑๘ มาตรา ๒๐
มาตรา ๒๕ มาตรา ๒๘ และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์
พ.ศ. ๒๕๓๕ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
หมวด ๑
การขอรับใบอนุญาต การออกใบอนุญาต การขอต่ออายุใบอนุญาต และ
การขอใบแทนใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว
---------------
ข้อ ๑ การอนุญาตให้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว แบ่งเป็นสามประเภท ดังนี้
(๑) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวเฉพาะพื้นที่ หมายความว่า การประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวไปยังสถานที่หนึ่งสถานที่ใด ในจังหวัดหนึ่งจังหวัดใด และจังหวัดที่มีเขตพื้นที่ติดต่อกับ
จังหวัดนั้น
(๒) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวในประเทศ หมายความว่า การประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวไปยังสถานที่หนึ่งสถานที่ใดภายในราชอาณาจักร
(๓) การประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศ หมายความว่า การประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวไปยังสถานที่หนึ่งสถานที่ใดในต่างประเทศ หรือนำเที่ยวให้กับนักท่องเที่ยวจาก
ต่างประเทศไปยังสถานที่หนึ่งสถานที่ใดภายในประเทศ
ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศ จะประกอบธุรกิจนำเที่ยวในประเทศด้วย
ก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาตตาม (๒) อีก
ข้อ ๒ ผู้ใดประสงค์จะประกอบธุรกิจนำเที่ยว ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ
ที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยกำหนด โดยระบุที่ตั้งสำนักงานที่จะให้ถือเป็นภูมิลำเนาเฉพาะการ
เพื่อการติดต่อกับนายทะเบียนและพนักงานเจ้าหน้าที่ พร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑) บุคคลธรรมดา
(ก) ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนบัตรประจำตัว
ประชาชนได้ หรือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว หรือหนังสือเดินทาง
(ข) สำเนาหรือภาพถ่ายทะเบียนบ้าน
(ค) ภาพถ่ายด้านหน้าสำนักงาน ขนาด ๗.๖๐X๑๒.๗๐ เซนติเมตร จำนวน
๒ รูป และแผนที่สังเขปแสดงที่ตั้งของสำนักงาน
(ง) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองสถานที่ที่ใช้เป็นสำนักงาน
(๒) ห้างหุ้นส่วนสามัญ
(ก) รายชื่อและภูมิลำเนาของผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคน
(ข) ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนบัตรประจำตัว
ประชาชนได้ หรือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว หรือหนังสือเดินทาง แล้วแต่กรณี ของผู้เป็น
หุ้นส่วนทุกคน
(ค) สำเนาหรือภาพถ่ายทะเบียนบ้านของผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคน
(ง) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ ๒ ตรา (ถ้ามี)
(จ) จำนวนหุ้นในห้างหุ้นส่วนของผู้เป็นหุ้นส่วนแต่ละคน
(ฉ) ภาพถ่ายด้านหน้าสำนักงาน ขนาด ๗.๖๐X๑๒.๗๐ เซนติเมตร จำนวน
๒ รูปและแผนที่สังเขปแสดงที่ตั้งของสำนักงาน
(ช) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองสถานที่ที่ใช้เป็นสำนักงาน
(๓) ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจำกัด
(ก) สำเนาหรือภาพถ่ายหนังสือรับรองของนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัท
แสดงการจดทะเบียนเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจำกัด ซึ่งรับรองไว้ไม่เกิน
หกเดือน
(ข) รายชื่อ สัญชาติและภูมิลำเนาของผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคน
(ค) รายชื่อและอำนาจของหุ้นส่วนผู้จัดการ
(ง) ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนบัตรประจำตัว
ประชาชนได้ หรือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว หรือหนังสือเดินทาง แล้วแต่กรณี ของผู้เป็น
หุ้นส่วน ซึ่งอาจมีอำนาจลงชื่อผูกพันห้างหุ้นส่วนทุกคน
(จ) สำเนาและภาพถ่ายทะเบียนบ้านของผู้เป็นหุ้นส่วน ซึ่งอำนาจลงชื่อ
ผูกพันห้างหุ้นส่วนทุกคน
(ฉ) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ ๒ ตรา
(ช) จำนวนหุ้นในห้างหุ้นส่วนของผู้เป็นหุ้นส่วนแต่ละคน
(ซ) ภาพถ่ายด้านหน้าสำนักงาน ขนาด ๗.๖๐ X ๑๒.๗๐ เซนติเมตร
จำนวน ๒ รูป และแผนที่สังเขปแสดงที่ตั้งของสำนักงาน
(ฌ) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองสถานที่ที่ใช้เป็น
สำนักงาน
(๔) บริษัทจำกัดหรือบริษัทมหาชนจำกัด
(ก) สำเนาหรือภาพถ่ายหนังสือรับรองของนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัท
แสดงการจดทะเบียนเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจำกัด ซึ่งรับรองไว้ไม่เกิน
หกเดือน
(ข) รายชื่อ ภูมิลำเนาและอำนาจของกรรมการบริษัทจำกัด หรือบริษัท
มหาชนจำกัดทุกคน
(ค) ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนบัตรประจำตัว
ประชาชนได้ หรือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว หรือหนังสือเดินทาง แล้วแต่กรณี ของกรรมการ
ซึ่งอาจมีอำนาจลงชื่อผูกพันบริษัทของบริษัทจำกัดหรือบริษัทมหาชนจำกัดทุกคน
(ง) สำเนาหรือภาพถ่ายทะเบียนบ้านของกรรมการซึ่งอำนาจลงชื่อผูกพัน
บริษัทของบริษัทจำกัดหรือบริษัทมหาชนจำกัดทุกคน
(จ) รายชื่อและสัญชาติของผู้ถือหุ้นทุกคน และจำนวนหุ้นที่ถือแต่ละคนถือ
(ฉ) สำเนาหรือภาพถ่ายหนังสือบริคณห์สนธิและข้อบังคับ
(ช) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ ๒ ตรา (ถ้ามี)
(ซ) ภาพถ่ายด้านหน้าสำนักงาน ขนาด ๗.๖๐ X ๑๒.๗๐ เซนติเมตร
จำนวน ๒ รูป และแผนที่สังเขปแสดงที่ตั้งของสำนักงาน
(ฌ) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองสถานที่ที่ใช้เป็น
สำนักงาน
ข้อ ๓ การยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ ให้ยื่นต่อสำนักงานทะเบียน
ธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ที่มีเขตอำนาจครอบคลุมสำนักงานของผู้รับใบอนุญาต และในจังหวัด
อื่นนอกจากกรุงเทพมหานครจะยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัดของจังหวัดที่ตนจะตั้งสำนักงานก็ได้
ข้อ ๔ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตแล้ว ให้เข้าหน้าที่ผู้รับคำขอออกใบรับให้
แล้วตรวจสอบเอกสารหลักฐานประกอบคำขอว่าถูกต้องและครบถ้วนหรือไม่ เพียงใด และถ้าเป็น
การยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัด ให้เสนอความเห็นไปยังสำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและ
มัคคุเทศก์ที่มีเขตอำนาจการครอบคลุมสำนักงานของผู้ขอรับใบอนุญาต เพื่อให้นายทะเบียน
พิจารณาดำเนินการต่อไป
ในการพิจารณาออกใบอนุญาต นายทะเบียนจะขอข้อเท็จจริงหรือข้อมูลเพิ่มเติม
หรือความเห็นจากองค์กรเอกชนหรือสมาคมที่เกี่ยวกับธุรกิจนำเที่ยว เพื่อประกอบการพิจารณา
ก็ได้
ข้อ ๕ ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวให้ใช้แบบ ธม. ๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้
ข้อ ๖ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวที่ประสงค์จะย้ายที่ตั้งสำนักงาน
อันเป็นภูมิลำเนาเฉพาะการตามข้อ ๒ ต้องแจ้งให้นายทะเบียนทราบก่อน
ข้อ ๗ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวผู้ใดประสงค์จะขอต่ออายุ
ใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอตามแบบที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยกำหนด พร้อมด้วยสำเนา
ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวหรือสำเนาใบแทน แล้วแต่กรณี ภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันก่อนที่
ใบอนุญาตสิ้นอายุ ต่อสำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ที่มีเขตอำนาจครอบคลุม
สำนักงานของผู้รับใบอนุญาตและในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครจะยื่นต่อผู้ว่าราชการ
จังหวัดที่ตนมีสำนักงานตั้งอยู่ก็ได้
ในการพิจารณาให้ต่ออายุใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว ให้นำข้อ ๔ มาใช้
บังคับโดยอนุโลม โดยให้นายทะเบียนออกใบอนุญาตตามแบบใบอนุญาตเดิมให้ใหม่
ข้อ ๘ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวผู้ใดประสงค์จะขอรับใบแทน
ใบอนุญาตที่สูญหาย หรือชำรุด หรือถูกทำลายในสาระสำคัญ ให้ยื่นคำขอตามแบบที่การท่องเที่ยว
แห่งประเทศไทยกำหนด พร้อมด้วยหลักฐานการรับแจ้งความของพนักงานสอบสวน หรือใบ
อนุญาตที่ชำรุดหรือถูกทำลายในสาระสำคัญนั้น ต่อสำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์
ที่มีเขตอำนาจครอบคลุมสำนักงานของผู้รับใบอนุญาต และในจังหวัดอื่นนอกจาก
กรุงเทพมหานครจะยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัดของจังหวัดที่ตนมีสำนักงานตั้งอยู่ก็ได้
ในการพิจารณาออกใบแทนใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว แต่ให้ระบุคำว่า
"ใบแทน" ไว้ที่ด้านหน้าของใบอนุญาตนั้น
หมวด ๒
มาตรฐานการประกอบธุรกิจนำเที่ยว
--------------
ข้อ ๙ ให้กำหนดมาตรฐานการประกอบธุรกิจนำเที่ยวไว้ ดังนี้
(๑) มีสถานที่ประกอบการที่แน่นอน
(๒) สำหรับผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวในประเทศและผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว
ต่างประเทศต้องจัดให้มีโทรศัพท์หรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการติดต่อสื่อสารไว้ประจำสถานที่
ประกอบการ
(๓) พาหนะที่ใช้ในการนำเที่ยวต้องมีบุคลากร มีลักษณะ และมีอุปกรณ์ที่ได้
มาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนด
(๔) เก็บเอกสารโฆษณารายการนำเที่ยวตามมาตรา ๒๖ ไว้เป็นหลักฐานเป็นเวลา
เก้าสิบวัน นับแต่วันที่เลิกการนำเที่ยวตามโฆษณาดังกล่าว
(๕) สำหรับผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวในประเทศและผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว
ต่างประเทศ เมื่อได้ตกลงกันในการนำเที่ยวรายใดแล้ว ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวออกเอกสาร
แสดงรายการนำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวไว้เป็นหลักฐาน เว้นแต่การตกลงการนำเที่ยวนั้นเป็นการ
ตกลงกับผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวของต่างประเทศ
ในการออกเอกสารแสดงรายการนำเที่ยวตามวรรคหนึ่ง ถ้าเป็นการตกลงกัน
เฉพาะหน้าระหว่างการเดินทาง จะออกเป็นเอกสารฉบับเดียวให้ไว้กับหัวหน้ากลุ่มนักท่องเที่ยว
ก็ได้
(๖) ผู้จัดการ หุ้นส่วนผู้จัดการ กรรมการหรือกรรมการผู้จัดการจะต้องไม่ให้หรือ
ยินยอมให้บุคคลอื่นดำเนินกิจการธุรกิจนำเที่ยวของตน
(๗) ในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวว่าจ้างมัคคุเทศก์ในการนำเที่ยว
ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะต้องจ้างมัคคุเทศก์ให้ตรงตามประเภทของงานที่ระบุไว้ในใบอนุญาต
และมีคุณลักษณะที่ไว้วางใจได้ในการปฏิบัติหน้าที่ที่จะมอบหมายให้ทำ
(๘) ต้องไม่กระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดอันจะนำมาซึ่งความเสื่อมเสียชื่อเสียง
เกียรติยศและจรรยาบรรณของธุรกิจนำเที่ยว
หมวด ๓
หลักประกัน การจัดการดอกผลของหลักประกัน และการเปลี่ยนแปลงหลักประกัน
---------------
ข้อ ๑๐ ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะต้องส่งมอบหลักประกัน เพื่อประกันความ
เสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นจากการไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงเกี่ยวกับธุรกิจนำเที่ยวที่ผู้ประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวมีอยู่กับนักท่องเที่ยวและหรือผู้ประกอบอุตสาหกรรมท่องเที่ยวตามจำนวนที่กำหนดใน
ข้อ ๑๑ ให้กับนายทะเบียน หรือผู้ว่าราชการจังหวัดของจังหวัดที่ตนมีสำนักงานตั้งอยู่ เพื่อส่งมอบ
ต่อไปให้กับผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยในวันที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมารับใบ
อนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว
ในการวางหลักประกัน ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวระบุด้วยว่าหลักประกันที่วาง
นั้นเป็นเงินสดหนังสือค้ำประกันของธนาคาร พันธบัตรรัฐบาลไทยหรือพันธบัตรรัฐวิสาหกิจที่
รัฐบาลไทยค้ำประกันต้นเงินและดอกเบี้ย อย่างละเท่าใด และลงลายมือชื่อไว้ด้วย
ข้อ ๑๑ จำนวนเงินประกันที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต้องนำมาวาง ให้กำหนด
ดังนี้
(๑) ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวเฉพาะพื้นที่ ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวน
หนึ่งหมื่นบาท เว้นแต่การจัดนำเที่ยวไม่เกินยี่สิบคน ให้วางหลักประกันเป็นจำนวนสามพันบาท
(๒) ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวในประเทศ ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวน
ห้าหมื่นบาท
(๓) ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่างประเทศ ต้องวางหลักประกันเป็นจำนวน
หนึ่งแสนบาท
ข้อ ๑๒ ในกรณีที่ผู้ประกอบการนำเที่ยววางหลักประกันทั้งหมดหรือบางส่วน
เป็นพันธบัตรรัฐบาลไทย หรือพันธบัตรรัฐวิสาหกิจที่รัฐบาลไทยค้ำประกันต้นเงินและดอกเบี้ย
พันธบัตรนั้น จะต้องเป็นชนิดที่ขายคืนได้ก่อนครบกำหนดชำระต้นเงิน และผู้ประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวที่วางหลักประกันจะต้องโอนเงินกรรมสิทธิ์ให้แก่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ส่วน
ดอกผลอันเกิดจากพันธบัตรนั้น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยจะมอบให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจ
นำเที่ยวที่วางหลักประกัน
ข้อ ๑๓ ในกรณีพันธบัตรครบกำหนดก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ ให้การท่องเที่ยว
แห่งประเทศไทยขึ้นเป็นเงินสดและเก็บเงินสดจำนวนนั้นไว้เป็นส่วนหนึ่งของหลักประกัน
ข้อ ๑๔ ในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยววางหลักประกันทั้งหมดหรือบางส่วน
เป็นหนังสือค้ำประกันของธนาคาร หนังสือค้ำประกันของธนาคารจะต้องเป็นไปตามแบบ ธม.๒
ท้ายกฎกระทรวงนี้
ข้อ ๑๕ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยจะมอบดอกผลที่เกิดขึ้นจากหลักประกัน
ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวเป็นปี ๆ ไป ในกรณีที่มีการจ่ายเงินออกไปจากหลักประกันทำให้
หลักประกันมีจำนวนลดลง ให้การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยระงับการมอบดอกผลที่เกิดขึ้น
จากหลักประกันให้กับผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว และให้นำดอกผลที่เกิดขึ้นนั้นไปสมทบเข้าเป็น
ส่วนหนึ่งของหลักประกัน
ข้อ ๑๖ ในกรณีมีการเปลี่ยนแปลงประเภทของหลักประกันที่ได้วางไว้แล้ว
ให้นำข้อ ๑๐ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]
+-------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๔ มาตรา ๑๘
มาตรา ๒๐ มาตรา ๒๕ มาตรา ๒๘ และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและ
มัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้บัญญัติให้แบบหลักเกณฑ์และวิธีการขอรับใบอนุญาต การออกใบ
อนุญาต การขอต่ออายุใบอนุญาต.และการขอใบแทนใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว มาตรฐาน
การประกอบธุรกิจนำเที่ยว และหลักประกัน การจัดการดอกผลของหลักประกันและการเปลี่ยน
แปลงหลักประกันเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
[รก. ๒๕๓๖/๖๙/๑๖พ./๒๘ พฤษภาคม ๒๕๓๖]