กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕
----------------
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยน
เงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ
ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙ แห่งพระราช
บัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎ
กระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุม
การแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ลงวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๔๘๕ กฎกระทรวงการคลัง
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ (ฉบับที่ ๔)
กฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช
๒๔๘๕ (ฉบับที่ ๕) กฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุม
การแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๔๙๔) ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙
(พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยน
เงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราช
บัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๔๙๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ทั้งนี้
ภายใต้บังคับข้อ ๒๘
ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้
"ปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ" หมายความว่า เงินตราต่างประเทศและเล็ตเตอร์
ออฟเครดิต
"เล็ตเตอร์ออฟเครดิต" หมายความรวมตลอดถึง ออธอริตี้ทูเปอเชส และคำสั่ง
หรือเอกสารที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน และหมายความเฉพาะที่พึงจ่ายในต่างประเทศ
"ธนาคารรับอนุญาต" หมายความว่า ธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบ
ธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
"บริษัทรับอนุญาต" หมายความว่า บริษัทจำกัดที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจ
เกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศซึ่งมิใช่ธนาคาร
"บุคคลรับอนุญาต" หมายความว่า บุคคลที่ได้รับอนุญาตให้ซื้อ ขาย ให้กู้ยืม
แลกเปลี่ยนธนบัตรต่างประเทศ ธนาคารบัตรต่างประเทศ เหรียญกระษาปณ์ต่างประเทศ หรือเช็ค
สำหรับเดินทางที่พึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ
"ตัวแทนซื้อเงิน" หมายความว่า บุคคลที่ประกอบธุรกิจเป็นตัวแทนรวบรวมเงิน
จากบุคคลอื่นหลายคน เพื่อนำเงินนั้นไปซื้อปัจจัยชำระเงินต่างประเทศจากธนาคารรับอนุญาตหรือ
บริษัทรับอนุญาตเพื่อส่งไปเลี้ยงดูครอบครัวและญาติพี่น้องของบุคคลนั้น ๆ ในต่างประเทศ
ข้อ ๓ ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี
บุคคลใดประสงค์จะประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศจะต้อง
ทำคำขอต่อรัฐมนตรีตามแบบที่กำหนด โดยยื่นผ่านธนาคารแห่งประเทศไทย
รัฐมนตรีจะประกาศข้อกำหนดเป็นคำสั่งซึ่งผู้ขอรับอนุญาตจะต้องปฏิบัติเพื่อการ
ขอรับอนุญาต และซึ่งผู้รับอนุญาตต้องปฏิบัติไว้ก็ได้
ถ้าใบอนุญาตนั้นมิได้ระบุเป็นอย่างอื่น ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตเป็นธนาคารรับ
อนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาต ให้ถือว่าใช้ได้สำหรับสาขาของผู้รับอนุญาตด้วย กรณีจะเป็น
ประการใดก็ตาม รัฐมนตรีมีอำนาจเรียกใบอนุญาตมาแก้ไขเสียใหม่ โดยระบุมิให้ใบอนุญาตนั้น
ใช้ได้สำหรับสาขาใดของผู้รับอนุญาตก็ได้
ข้อ ๔ ใบอนุญาตที่ออกให้ตามความในข้อ ๓ ไม่คุ้มถึงการกระทำที่ห้ามไว้ใน
ข้อ ๘ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔ และเฉพาะใบอนุญาตที่ออกให้แก่บุคคล
รับอนุญาตไม่คุ้มถึงการซื้อ การขาย การให้กู้ยืม การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอย่างอื่น
นอกจากธนบัตรต่างประเทศ ธนาคารบัตรต่างประเทศ เหรียญกระษาปณ์ต่างประเทศ และเช็ค
สำหรับเดินทางที่พึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ
ข้อ ๕ ใบอนุญาตที่ออกให้ตามความในข้อ ๓ รัฐมนตรีอาจถอนเสียได้ในเมื่อ
ปรากฏว่า ผู้รับอนุญาตไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
หรือกฎ ข้อบังคับ คำสั่ง ประกาศ ที่ได้ออกเพื่อดำเนินการตามกฎหมายนั้น หรือปฏิบัติการอัน
เป็นภัยต่อระบบการแลกเปลี่ยนเงิน หรือเป็นภัยต่อสาธารณชนในทางเศรษฐกิจ
ข้อ ๖ เมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันใช้กฎกระทรวงนี้ ให้การอนุญาตหรือ
ซึ่งถือว่าอนุญาต ให้ธนาคาร ห้างหุ้นส่วนบริษัท หรือผู้ค้าเงินตราต่างประเทศ ประกอบธุรกิจ
เกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ รวมทั้งการอนุญาตเพื่อการโพยก๊วน ซึ่งได้อนุญาตหรือถือว่า
อนุญาตก่อนวันใช้กฎกระทรวงนี้ เป็นอันสิ้นสุดลง
ข้อ ๗ ห้ามมิให้บุคคลใด นอกจากธนาคารรับอนุญาต บริษัทรับอนุญาต หรือ
บุคคลรับอนุญาต ทำการซื้อ ขาย ให้กู้ยืม แลกเปลี่ยน หรือโอนปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ เว้นแต่
จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคก่อนไม่ให้ใช้บังคับในกรณีขายปัจจัยชำระเงินต่างประเทศแก่
ธนาคารรับอนุญาต บริษัทรับอนุญาต หรือขายธนบัตรต่างประเทศ ธนาคารบัตรต่างประเทศ
เหรียญกระษาปณ์ต่างประเทศ หรือเช็คสำหรับเดินทางที่พึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศแก่บุคคล
รับอนุญาต
ข้อ ๘ บุคคลใดได้ไปซึ่งปัจจัยชำระเงินต่างประเทศโดยได้รับอนุญาตให้นำไปใช้
เพื่อวัตถุประสงค์ หรือภายใต้เงื่อนไขอย่างใด ห้ามมิให้บุคคลนั้นนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อย่างอื่น หรือนำไปใช้ผิดต่อเงื่อนไขในการได้ไปซึ่งปัจจัยชำระเงินต่างประเทศนั้น ทั้งนี้ไม่ว่าจะนำไปใช้
ในหรือนอกประเทศ
ข้อ ๙ ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำเงินตรา หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่าย
เป็นเงินตรา ออกนอกประเทศ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคก่อนไม่ให้ใช้บังคับแก่
(ก) ผู้ประสงค์จะเดินทางไปต่างประเทศซึ่งนำเงินตราหรือหลักทรัพย์อันมีค่า
หรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ หรือ
(ข) ผู้เดินทางผ่านซึ่งนำเงินตรา หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตรา
ออกนอกประเทศ เป็นมูลค่าไม่เกินเงินตราหรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราที่นำเข้า
มาในประเทศ หรือไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
ข้อ ๑๐ ห้ามมิให้บุคคลใดนำเงินตราเข้ามาในประเทศเกินมูลค่าที่รัฐมนตรี
ประกาศ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน นอกจากผู้นำเข้าจะพิสูจน์ได้ว่า เงินตราที่นำเข้า
นั้นไม่เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือการอื่นซึ่งมีเงินตราต่างประเทศเข้ามา
เกี่ยวข้องไม่ว่าในรูปใด
ข้อ ๑๑ ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หรือหลักทรัพย์
อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจาก
เจ้าพนักงาน
ความในวรรคก่อนไม่ให้ใช้บังคับแก่ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งนำปัจจัยชำระเงิน
ต่างประเทศ ไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ หรือผู้เดินทางผ่านซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศพร้อมกับตนเป็น
มูลค่าแต่ละสกุลไม่เกินปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตรา
ต่างประเทศที่นำเข้ามาในประเทศ
ข้อ ๑๒ ห้ามมิให้บุคคลใด เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
(๑) จ่ายเงินตราให้แก่ ส่งเงินตราเข้าบัญชีของ บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ
หรือจ่ายเงินตรา ส่งเงินตราเข้าบัญชีแทน หรือในนามของบุคคลดั่งกล่าว ทั้งนี้ให้รวมถึงการกระทำ
โดยการออกตั๋วเงินด้วย
(๒) รับเงินตราจากบุคคลหรือจากบัญชีของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ หรือ
รับเงินตราแทน หรือในนามของบุคคลดั่งกล่าว ทั้งนี้ให้รวมถึงการรับตั๋วเงินด้วย
(๓) ออกตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ทำให้ตั๋วแลกเงิน หรือตั๋วสัญญาใช้เงิน
เปลี่ยนมือ โอนหลักทรัพย์หรือรับสภาพหนี้อันเป็นการก่อให้เกิด หรือโอนไปซึ่งสิทธิที่จะได้รับ
ชำระเงินตราในประเทศเป็นการตอบแทน
(ก) การรับชำระเงินหรือการได้มาซึ่งทรัพย์สินที่อยู่นอกประเทศ
(ข) การได้สิทธิที่จะได้รับชำระเงินหรือการได้สิทธิที่จะได้รับมาซึ่งทรัพย์สินที่อยู่
นอกประเทศ
รวมตลอดถึงการชำระเงินเป็นการตอบแทนการดั่งกล่าวนี้ด้วย
เพื่อประโยชน์แห่งข้อนี้ คำว่า "บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ" หมายความ
รวมถึงสำนักงานสาขาและตัวแทนซึ่งอยู่นอกประเทศของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศด้วย และ
ไม่หมายความรวมถึงสำนักงานสาขาและตัวแทนซึ่งอยู่ในประเทศของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอก
ประเทศ
ข้อ ๑๓ ห้ามมิให้บุคคลใดออก ซื้อ หรือรับโอนเล็ตเตอร์ออฟเครดิต เว้นแต่
จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ข้อ ๑๔ ห้ามมิให้บุคคลใดกระทำการอันเป็นการชำระเงินแก่บุคคลที่อยู่นอก
ประเทศโดยวิธีอื่น นอกจากชำระด้วยวิธีใช้ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศหรือเล็ตเตอร์ออฟ
เครดิต เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ข้อ ๑๕ นอกจากในกรณีที่รัฐมนตรีได้มีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปไว้ ห้ามมิให้บุคคล
ใด ซื้อ ขาย หรือให้กู้ยืมทองคำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
คำสั่งยกเว้นนั้น รัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขไว้ด้วยก็ได้
ข้อ ๑๖ นอกจากในกรณีที่รัฐมนตรีได้มีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปไว้ บุคคลใด
ส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศเป็นค่าของนั้น และจะต้องขาย
เงินตราต่างประเทศนั้นแก่ธนาคารแห่งประเทศไทย หรือบุคคลที่รัฐมนตรีกำหนดภายในเจ็ดวัน
นับแต่วันที่ได้มา
เมื่อเห็นเป็นการสมควร รัฐมนตรีอาจออกคำสั่งเป็นการทั่วไป กำหนดให้
ผู้ส่งออก ซึ่งของใด หรือส่งออกซึ่งของไปยังประเทศใด จัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศสกุลใด
และหรือโดยวิธีใด และกำหนดให้ขายเงินตราต่างประเทศที่ต้องจัดให้ได้มานั้นแก่ธนาคารแห่ง
ประเทศไทย ตามอัตราแลกเปลี่ยนที่รัฐมนตรีกำหนด
คำสั่งของรัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขไว้ด้วยก็ได้
ข้อ ๑๗ ความในข้อ ๑๖ ไม่ให้ใช้บังคับแก่การส่งออกซึ่งตัวอย่างสินค้า หรือของ
สำหรับใช้ส่วนตัว หรือของที่ส่งออกแต่ละครั้งมีมูลค่าไม่เกินที่รัฐมนตรีกำหนด
ข้อ ๑๘ ห้ามมิให้ผู้ส่งของออกซึ่งจะต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศตาม
ความในข้อ ๑๖ ส่งของออกไปก่อนที่ได้ขายเงินตราต่างประเทศอันเป็นค่าของนั้นตามวิธีการที่
เจ้าพนักงานกำหนด แต่เจ้าพนักงานอาจผ่อนผันให้ผู้ส่งของออกส่งของออกไปก่อนได้
การผ่อนผันนั้นเจ้าพนักงานอาจกำหนดระยะเวลา วิธีการ หรือเงื่อนไขที่ผู้ส่ง
ของออกจะต้องขายเงินตราต่างประเทศ และอาจให้ผู้ส่งของออกหาประกันหรือหลักประกัน
จนเป็นที่พอใจว่า ผู้ส่งของออกจะจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศอันเป็นค่าของนั้นและขายตาม
ความในข้อ ๑๖ ก็ได้
ข้อ ๑๙ เพื่อประโยชน์ในการคำนวณเงินตราต่างประเทศที่ผู้ส่งของออกจะต้อง
ขายแก่ธนาคารแห่งประเทศไทย ในกรณีที่ของที่ส่งออกเป็นของซึ่งรัฐมนตรีได้มีคำสั่งให้ผู้ส่งออก
จัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศและขายแก่ธนาคารแห่งประเทศไทยตามอัตราแลกเปลี่ยนที่
รัฐมนตรีกำหนดตามความในข้อ ๑๖ วรรคสองนั้น เจ้าพนักงานจะกำหนดราคาของเป็นราคา
ถัวเฉลี่ย หรือราคามาตรฐานก็ได้
ข้อ ๒๐ บุคคลใดได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศด้วยประการอื่นใด นอกจากที่
กำหนดไว้ในข้อ ๑๖ ต้องขายเงินตราต่างประเทศนั้นแก่ธนาคารแห่งประเทศไทย ธนาคาร
รับอนุญาตหรือบุคคลรับอนุญาต ภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้มา ทั้งนี้เว้นแต่เจ้าพนักงาน
จะมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปหรือโดยเฉพาะ โดยจะกำหนดเงื่อนไขในการยกเว้นนั้นด้วยหรือไม่ก็ได้
ข้อ ๒๑ ภายใต้บังคับข้อ ๒๒ ห้ามมิให้บุคคลใดนำของเข้ามาในประเทศ เว้นแต่
จะได้ซื้อเงินตราต่างประเทศตามวิธีการและเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนดเพื่อชำระเป็นค่าของ
นั้นแล้ว
ข้อ ๒๒ รัฐมนตรีอาจออกคำสั่งโดยทั่วไป หรือเมื่อเห็นเป็นการสมควร
เจ้าพนักงานอาจออกคำสั่งโดยเฉพาะ อนุญาตให้นำของเข้ามาในประเทศก่อนที่จะได้มีการซื้อเงิน
ตราต่างประเทศ เพื่อชำระเป็นค่าของนั้นก็ได้ และในการนี้อาจให้ผู้ที่จะนำของเข้าหาประกันหรือ
หลักประกันมาให้จนเป็นที่พอใจเจ้าพนักงานว่า ผู้นำของเข้าจะซื้อเงินตราต่างประเทศจากบุคคลที่
รัฐมนตรีกำหนดเพื่อชำระเป็นค่าของนั้น กับทั้งจะนำของเข้ามาภายในเวลาที่เจ้าพนักงานกำหนด
ในกรณีที่ผู้จะนำของเข้าแสดงให้เป็นที่พอใจเจ้าพนักงานได้ว่าตนไม่มีความ
จำเป็นต้องซื้อเงินตราต่างประเทศเพื่อชำระเป็นค่าของนั้น เจ้าพนักงานอาจยกเว้นมิให้ผู้นั้นต้อง
ซื้อเงินตราต่างประเทศเพื่อชำระเป็นค่าของนั้นได้ และในการนี้อาจให้ผู้นั้นหาประกันหรือ
หลักประกันมาให้จนเป็นที่พอใจเจ้าพนักงานว่า ผู้นั้นจะนำของเข้ามาภายในเวลาที่เจ้าพนักงาน
กำหนด
ข้อ ๒๓ ความในข้อ ๒๑ และข้อ ๒๒ ไม่ให้ใช้บังคับแก่การนำเข้าซึ่งตัวอย่าง
สินค้า หรือของสำหรับใช้ส่วนตัว หรือของที่นำเข้าแต่ละครั้งมีมูลค่าไม่เกินที่รัฐมนตรีกำหนด
ข้อ ๒๔ รัฐมนตรีอาจออกคำสั่งโดยทั่วไป หรือเมื่อเห็นเป็นการสมควร
เจ้าพนักงานอาจออกคำสั่งโดยเฉพาะ ให้ผู้ขอให้ได้ไปซึ่งปัจจัยชำระเงินต่างประเทศเพื่อชำระค่า
ของที่ยังไม่ได้นำเข้า หาประกันหรือหลักประกันมาให้จนเป็นที่พอใจเจ้าพนักงานว่า ผู้ขอให้ได้ไป
ซึ่งปัจจัยชำระเงินต่างประเทศนั้น จะนำของเข้ามาภายในเวลาที่เจ้าพนักงานกำหนด
ข้อ ๒๕ รัฐมนตรีอาจออกคำสั่งโดยทั่วไป ให้ผู้นำของเข้า ผู้ส่งของออก
ผู้เดินทางออกไปหรือเข้ามาในประเทศ หรือผู้เดินทางผ่าน แจ้งรายการตามแบบที่กำหนดว่าด้วย
ของที่ส่งออกหรือนำเข้า ราคาของ วิธีชำระเงินค่าของ เงินตราต่างประเทศหรือเงินตราที่ใช้หรือจะ
ใช้ชำระค่าของนั้น และเงินตราต่างประเทศ เงินตราหลักทรัพย์ที่นำออกไปหรือนำเข้ามาใน
ประเทศต่อเจ้าพนักงานโดยผ่านทางพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจ
คนเข้าเมือง ในขณะยื่นใบขนสินค้าต่อศุลกากร หรือในขณะเดินทางออกไปนอกหรือเข้ามาใน
ประเทศ แล้วแต่กรณี
ข้อ ๒๖ ในกรณีที่รัฐมนตรีประกาศว่าได้มีการเปิดบัญชีหักกลบลบหนี้ระหว่าง
ประเทศไทยกับต่างประเทศประเทศหนึ่งประเทศใด บุคคลผู้ส่งเงินไปยังประเทศนั้น หรือรับเงิน
จากบุคคลในประเทศนั้น จะต้องกระทำโดยผ่านบัญชีหักกลบลบหนี้นั้นตามวิธีการที่รัฐมนตรี
กำหนด เว้นแต่จะได้อนุญาตให้ยกเว้น
ข้อ ๒๗ ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบธุรกิจเป็นตัวแทนซื้อเงิน เว้นแต่จะได้รับ
อนุญาตจากรัฐมนตรี
บุคคลใดประสงค์จะประกอบธุรกิจเป็นตัวแทนซื้อเงินจะต้องทำคำขอต่อรัฐมนตรี
ตามแบบที่กำหนด โดยยื่นผ่านธนาคารแห่งประเทศไทย
รัฐมนตรีจะประกาศข้อกำหนดเป็นคำสั่งซึ่งผู้ขอรับอนุญาตจะต้องปฏิบัติเพื่อการ
ขอรับอนุญาต และซึ่งผู้รับอนุญาตต้องปฏิบัติไว้ก็ได้
ถ้าใบอนุญาตนั้นมิได้ระบุเป็นอย่างอื่น ให้ถือว่าใช้ได้สำหรับสาขาของผู้รับ
อนุญาตด้วย กรณีจะเป็นประการใดก็ตาม รัฐมนตรีมีอำนาจเรียกใบอนุญาตมาแก้ไขเสียใหม่ โดย
ระบุมิให้ใบอนุญาตนั้นใช้ได้สำหรับสาขาใดของผู้รับอนุญาตก็ได้
ข้อ ๒๘ ให้กฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘
(พ.ศ. ๒๔๙๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๔๙๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการ
แลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ คงใช้บังคับแก่บุคคลที่มีความผูกพันจะต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงิน
ตราต่างประเทศ เพื่อขายแก่ธนาคารแห่งประเทศไทย ต่อไปจนกว่าจะได้ปฏิบัติการตามความ
ผูกพันนั้นเสร็จสิ้นแล้ว
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๗
ภ. บริภัณฑ์ยุทธกิจ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
+-------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ : - เหตุผลในการออกกฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวงในเรื่องนี้มีหลายฉบับ
และปรากฏว่ายังไม่รัดกุมพอ สมควรประมวลเสียใหม่ให้สะดวกแก่การใช้ปฏิบัติ และแก้ไข
ปรับปรุงวิธีการบางประการให้รัดกุมยิ่งขึ้น
[รก.๒๔๙๗/๘๔/๑๘๓๒/๑๔ ธันวาคม ๒๔๙๗]