พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณา
โดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. ๒๔๙๓
พ.ศ. ๒๔๙๔
ในพระปรมาภิไธย
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ธานีนิวัต กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๙๔
เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. ๒๔๙๓ ในท้องที่บางแห่ง
พระมหากษัตริย์ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. ๒๔๙๓ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. ๒๔๙๓ พ.ศ. ๒๔๙๔”
มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. ๒๔๙๓ เฉพาะในเขตเทศบาลต่าง ๆ ของจังหวัดดังต่อไปนี้
๑. จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
๒. จังหวัดลพบุรี
๓. จังหวัดสระบุรี
๔. จังหวัดนครนายก
๕. จังหวัดปราจีนบุรี
๖. จังหวัดชลบุรี
๗. จังหวัดระยอง
๘. จังหวัดตราด
๙. จังหวัดสมุทรปราการ
๑๐. จังหวัดจันทบุรี
๑๑. จังหวัดนครราชสีมา
๑๒. จังหวัดชัยภูมิ
๑๓. จังหวัดอุบลราชธานี
๑๔. จังหวัดอุดรธานี
๑๕. จังหวัดสกลนคร
๑๖. จังหวัดกาฬสินธุ์
๑๗. จังหวัดพิษณุโลก
๑๘. จังหวัดสุโขทัย
๑๙. จังหวัดนครสวรรค์
๒๐. จังหวัดลำปาง
๒๑. จังหวัดเชียงใหม่
๒๒. จังหวัดลำพูน
๒๓. จังหวัดแพร่
๒๔. จังหวัดอุตรดิตถ์
๒๕. จังหวัดนครปฐม
๒๖. จังหวัดกาญจนบุรี
๒๗. จังหวัดราชบุรี
๒๘. จังหวัดเพชรบุรี
๒๙. จังหวัดสมุทรสาคร
๓๐. จังหวัดนครศรีธรรมราช
๓๑. จังหวัดสุราษฎร์ธานี
๓๒. จังหวัดภูเก็ต
๓๓. จังหวัดสงขลา
๓๔. จังหวัดตรัง
มาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
ปริยานุช/ผู้พิมพ์
๗ สิงหาคม ๒๕๕๑
ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ
๗ สิงหาคม ๒๕๕๑