กฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๐๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา ๑๓ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้เรียกเก็บอากรการฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ตามอัตรา ดังต่อไปนี้
(๑) อากรการฆ่าสัตว์
โค ตัวละ ๑๒ บาท
กระบือ ตัวละ ๑๕ บาท
สุกร ตัวละ ๑๐ บาท
สุกรที่มีน้ำหนักต่ำกว่า
๒๒.๕ กิโลกรัม ตัวละ ๕ บาท
แพะ หรือ แกะ ตัวละ ๔ บาท
(๒) ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์
โค ตัวละ ๘ บาท
กระบือ ตัวละ ๘ บาท
สุกร ตัวละ ๑๐ บาท
แพะ หรือ แกะ ตัวละ ๒ บาท
(๓) ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ ตัวละ ๒ บาท
ข้อ ๒ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการอนุญาตให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายเอง หรือที่มิได้ถูกฆ่าโดยได้รับใบอนุญาตตามอัตรา ดังต่อไปนี้
(ก) ค่าพาหนะของพนักงานตรวจโรคสัตว์ไปตรวจเนื้อสัตว์ตามระเบียบการไปตรวจราชการของทางราชการ ไม่เกินที่จ่ายจริง
(ข) ค่าเบี้ยเลี้ยงของพนักงานตรวจโรคสัตว์ไปตรวจเนื้อสัตว์ไม่เกินอัตราการไปตรวจราชการตามระเบียบของทางราชการ
(ค) ค่าใบอนุญาต
โค ตัวละ ๑๒ บาท
กระบือ ตัวละ ๑๕ บาท
สุกร ตัวละ ๑๐ บาท
สุกรที่มีน้ำหนักต่ำกว่า
๒๒.๕ กิโล กรัมตัวละ ๕ บาท
แพะ หรือ แกะ ตัวละ ๔ บาท
ข้อ ๓[๒] ให้ยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตให้ฆ่าสัตว์ทำการฆ่าสัตว์ในวันตรุษอิดิลอัฏฮา และวันเมาลิดนาบี ณ มัสยิด ในปีหนึ่งรวมกันไม่เกินมัสยิดละสองครั้ง และแต่ละครั้งให้ยกเว้นสำหรับโคและหรือกระบือรวมกันไม่เกินสองตัว สำหรับแพะและหรือแกะรวมกันไม่เกินสี่ตัว
ข้อ ๔ ให้ยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ สำหรับการฆ่าสัตว์เพื่อตรวจพิสูจน์หรือทดลองทางวิชาการ โดยเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจหน้าที่ของกรมปศุสัตว์ หรือโดยเจ้าหน้าที่ของหน่วยราชการ หรือขององค์การที่ได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๓
พลเอก ป. จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ แล้ว สมควรออกกฎกระทรวง กำหนดอัตราอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์ รวมทั้งหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการลดหรือยกเว้นอากรและหรือค่าธรรมเนียม เพื่อเป็นหลักการปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒[๓]
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๓) ข้อ ๓ ได้กำหนดให้ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำการฆ่าสัตว์เพื่อประกอบพิธีกรรมสำคัญในศาสนาอิสลามโดยได้รับยกเว้นค่าอากรการฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ ทำการฆ่าสัตว์ ณ ที่ใดที่หนึ่ง อันเป็นสถานที่ที่เคยใช้ประกอบพิธีการนั้น แห่งหนึ่ง ๆ ไม่เกินปีละ ๑ ครั้งนั้นยังไม่เป็นการเหมาะสม และชาวไทยผู้นับถือศาสนาอิสลามไม่ได้รับความสะดวกเพียงพอในการประกอบพิธีกรรมตามลัทธิความเชื่อถือของตน กล่าวคือ (๑) พิธีกรรมสำคัญที่จะต้องฆ่าสัตว์ประกอบพิธีอยู่ ๓ พิธี คือพิธีเมาลิดนาบีกระทำที่มัสยิดใดมัสยิดหนึ่งในวันเมาลิดนาบี กับพิธีกุรปั่นและพิธีอากีเกาะห์ ซึ่งอาจจะทำรวมกันหรือแยกกันที่มัสยิด หรือบ้านเรือนของราษฎรในวันตรุษอิดิลอัฏฮา ดังนั้น เมื่อพิธีเมาลิดนาบีกำหนดให้ต้องกระทำ ณ มัสยิดแล้ว ชาวไทยผู้นับถือศาสนาอิสลามก็ต้องกระทำพิธีกุรปั่นและพิธีอากีเกาะห์ที่บ้านเรือน อันไม่สะดวกแก่การควบคุมเกี่ยวกับการอนุญาตให้ฆ่าสัตว์ จึงเห็นควรกำหนดวันสำคัญทางศาสนาอิสลามให้แน่นอน คือวันเมาลิดนาบีและวันตรุษอิดิลอัฏฮา และกำหนดสถานที่ที่จะอนุญาตให้ทำการฆ่าสัตว์ คือที่มัสยิด กับเพิ่มจำนวนครั้งให้ทำการฆ่าได้ปีละ ๒ ครั้ง เพื่อให้การฆ่าสัตว์ได้กระทำที่มัสยิด
ฐาปนี/แก้ไข
๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
B+A(C)
อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
พัชรินทร์/จัดทำ
๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๑