Longdo.COM: พจนานุกรม | แผนที่ | จราจร | บัตรสมาชิก | เหตุการณ์ | น้ำท่วม
Skip to Content
«

แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจในการเมืองไทย

คุณ "รู้" เรื่องประเทศไทย และ การเมืองไทยดีแค่ไหน?

ไม่แน่ใจ? ลองทำแบบฝึกหัดได้ที่นี่

เกริ่นนำ
  • แบบทดสอบยังอยู่ในขั้นพัฒนา คำถามต่างๆ จะถูกปรับแก้และอาจจะเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ
  • วัตถุประสงค์ คือ ให้เป็นเครื่องมือรวมถึงตัวชี้วัดถึงความรู้ความเข้าใจในการเมืองไทย เพื่อมิให้ใครมาว่าเรา่ง่ายๆ ได้ว่า "ไม่รู้เรื่อง" "ถูกปลุกปั่น" "โง่" "ถูกจูงจมูก" ฯลฯ
  • แบบทดสอบนี้ออกแบบมาให้เป็นเครื่องมือการเรียนรู้ด้วย กล่าวคือให้ทำซ้ำได้เรื่อยๆ โดยข้อไหนที่ตอบไม่ถูกก็ดูเฉลย และหวังว่าครั้งหน้าควรจะตอบถูก คะแนนต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
  • ไม่รับประกันความถูกต้อง ผิดสามารถแย้งได้ทันที ทีมงานยินดีเปิดรับทั้งคำถามและความเห็นจากทุกท่าน
  • ผู้จัดทำสงวนสิทธิ์ที่จะพิจารณาเพิ่ม/แก้คำถามตามสมควร
  • ขอขอบคุณคุณ ktphong, anucha

Comments

คำตอบข้อ 4

คำตอบข้อ 4 นี่ต้องเปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์หรือเปล่าคะ อย่างช่วงนี้คำตอบที่ถูกน่าจะเป็นตัวเลือกที่ 4

ขออนุญาติ

ขออนุญาติ ตอบครับผม
ตัวเลือกที่สองเป็นคำตอบที่ถูกต้องแล้วครับ คุณอาจคิดว่าการปกครองตามระบอบในตัวเลือกนี้เป็นเส้นทางเดียวกันกับระบอบประชาธิปไตยของประเทศอื่นๆ แต่ผิดครับ ผมไม่ได้บอกว่าคุณตอบผิดนะครับ แต่ผิดตรงที่เราถูกหลอมความคิดให้เป็นเช่นนี้
คุณและคนไทยทั่่วไปได้รับการสั่งสมให้คิดเช่นนี้มาเนิ่นนานจนแยกกันไม่ออกเลยว่าอันไหนคือประชาธิปไตยจริง และอันไหนยังไม่จริง
เพราะคุณรู้และแน่ใจมาตลอดว่าประเทศไทยมีความเป็นประชาธิปไตยสูงมาก มีอิสระเสรีทางกิจกรรมสังคมไม่แพ้ประเทศใดในโลก ประชาชนทุกคนมีความเท่าเทียมกันอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่ารวยหรือจน ก็จะได้รับและไม่ได้รับเหมือนๆ กัน จะมีชื่อเสียงหรือไร้หน้าตาทางสังคมก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกเมิน เพราะบ้านเมืองเราให้ความสำคัญด้านจรรยาบรรณและจริยธรรมเป็นหลัก เงินซื้อคุณธรรมไม่ได้ (ถ้ามันไม่มากพอ) คนจนมักจะถูกหลอกให้จ่าย แต่ไม่ได้รับการช่วยเหลือใดๆ (เท่ากับว่าเงินที่จ่ายไปนั้นไม่มีความหมาย) ส่วนคนรวย ก็มักได้รับความเกรงอกเกรงใจ จึงไม่จำเป็นต้องจ่าย สรุปชัดๆ ว่าควาามยุติธรรมและความถูกต้องไม่ได้มีไว้เพื่อซื้อขายสำหรับคนไทย (แต่มีไว้เพื่อเกื้อหนุนกันและกันของคนบางกลุ่ม)
จากเล็กจนโต คุณอาจได้รับการให้บริการของภาครัฐที่น่าประทับใจ มีการเอาใจใส่ด้วยคำพูดที่นอบน้อมอ่อนหวาน ทั้งกับคนเฒ่าคนแก่ เด็กเล็ก เด็กกำพร้า พิการหรือบกพร่องโดยไม่เลือกปฏิบัติหรือ เอาใจเฉพาะพวกคนรวยหรือราชการชั้นสูง เลยยิ่งทำให้เห็นชัดว่าบ้านนี้เมืองนี้ทุกคนเสมอภาคกัน
หากมีการทำผิดทางจรรยาหรือโดยการกระทำใดๆ ที่ส่งผลให้ผู้อื่นเกิดความเสียหายทั้งทางความรู้สึก ทางกาย และทรัพย์สิน ก็จะมีการตัดสินลงโทษอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่ละเว้นผู้ใดสักราย ยิ่งหากทำความเสียหายให้กับส่วนรวมของประเทศก็จะยิ่งต้องรับโทษหนักขี้น หากเป็นผู้มีความรู้สูง ตำแหน่งสูง เงินเดิอนสูง แต่ทำผิดเสียเอง คุณคงจะเห็นบ่อยครั้งที่ศาลตัดสินลงโทษคนพวกนี้จนเป็นที่หวาดหวั่นของคนระดับตำแหน่งสูงมากมาย ไม่อาจหาญจะโกงกินกันพร่ำเพรื่อ จนไม่เหลือการทุตจริตให้เห็นอีกเลยในเมืองไทย ตั้งแต่ระดับ อบต. ในหมู่บ้านเล็กๆ ไปจนถึงเมกก้าโปรเจคระดับประเทศ ทุกบาททุกสตางค์ของเงินภาษีถูกนำมาใช้จ่ายอย่างเป็นประโยชน์ที่สุด แม้จะเป็นประเทศเสรี แต่เราก็ไม่ได้เอื้อให้มีอิสระในการทุตจริตกันถล่มทลายจนฉิบหายวายวอดในอีกไม่นาน ทุกอย่างมีที่มาที่ไปจัดเจนและมีสิทธิ์ตรวจสอบการทำงานกันได้ทุกที่ทุกเวลาอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ